هارون یوسفی

 

مارش مارش مارش

حیف است برگ و شاخه ی ما را جدا کنند

در موج های سرکش دریا رها کنند

خود تکیه بر رکاب  دو تا اجنبی زنند

ما را اسیر پنجه صد ماجرا کنند

تا کی تبار وحشی و فرمانده های شهر

جشنی به روی مرده ی مردم به پا کنند

نگذار زاهدان ریا کار و بی خدا

با کودکان تان عمل ناروا کنند

دستت به من سپار تو دست مرا بگیر

تا شاش شان برفته، از اینجا هوا کنند

فریاد کن تو بیرق آزاده گی بگیر

کز اهتزاز آن دو سه بادی رها کنند

از هر کجا که آمده، گو مارش مارش مارش

تا کون خود ز کرسی دولت  جدا کنند

آه ای خدا تو لطف کن و چند کس بیار

تا درد شصت ساله ما را دوا کنند

 

                                                        هارون یوسفی

                                          فرانکفورت - 28جولای 2017

 

 

 

 

  


بالا
 
بازگشت