نو بهار  آمده   عطار  گریبان    ِ  گل   است

کو  بیابان؟  ،  بیابان،    بیابان   ِ   گل  است

 

 

وا  نه ایستاد  یکی نغمه   ز  منقار  و   دلش

عندلیب مست و غزلخوان  بدامان  گل است

دانه از خاک کشد  سر به  هوای  رخ   ِ گل

زندگی منتظر  ِ چشمه ی  حیوان   ِ گل است

          

 

غنچه در چنگ گرفته ست  بسی عطر قوی

گر کند  باز  دهن  عالمی  بستان   ِ گل است

 

فصل  ِ  پیوند   همین  است    بیاور   قدحی

عالم  ِ عشق همه سلسله    جنبان   ِ گل است

 

 

شده ام  عاشق   و  بنگر   بدنم    می سوزد

مشعل  ِ شعله ی  آن آتش ِ سوزان  گل است

 

گر چه با خنده گشوده ست  دهن  را ز عطر

شبنم ِ اشک  بدیدی که  به مژگان  ِ گل است

 

تا  ز   باد  آمده   باران   ِ  شکوفه   به  هوا

گلبن  ِ عشق گروگان  ِ گل  افشان  گل است

نرگس  و  نسترن  آورد  نبیدی   ز  خوشی

نفس باد صبا  مست  ز  احسان   ِ گل  است

 

آمده  غرّش   تندرو   به   گوش   ِ   چمنش

بزم  آرای  محبت  به  گلستان   ِ  گل  است

 

 

کوه و دامان و چمن سبزه شد از نکهت گل

عشق در جمعیت  ِ زلف ِ پریشان  گل است

 

ابر از گریه ی   خود  رحمت  باران  بکند

ناظر سرخی ِ آن چهره ی خندان  گل است

 

ارغوان رنگ  ِ جهان را چو شقایق  بنمود

غنچه در پرده ی پوشیده ی پنهان گل است

 

ز نهال شانی شود باغ  همین  خاک  ِ سیاه

چشم  دهقان ، بگلخانه ی درمان گل  است

 

جنگ خار است ولی صلح همه نگهت  گل

خیزازخواب که دوران تو دوران گل است

نکند  تیر و تفنگ  و بم   ِ  تو راه   به  دل

سَمَک و ماه چو تسبیح به گردان گل  است

 

نغمه ی عشق به آسانی رَوَد  تا  به  سماک

باز  بلبل شده مهمان  سر  ِ خوان گل است

 

زاهدا !  کم  بنما  شور  بدان  قال  و مقال

زآنکه پیمانه ی می بسته به پیمان گل است

از سخاوت  شده سنبل همه جا عطر فشان

کس  ندیدیم،  بگوید،  که پشیمان گل است

 

تو چرا  خار  ِ  مغیلانی به آرامش خلق ؟

باغبان آمده  در باغ  به  سامان  ِ گل است

 

 

سبزه در دامن کابل شده هر سوی که پهن

بلخ از لاله ی ما چهره  نمایان  ِ گل است

 

 

وحدت مردم  ما نقش به  میله  گل  ِ سرخ

سخن  ِ عیدی و نوروز ز عنوان گل است

 

 

راحت  ِ مردم  ِ  خود  را  به  دعا میطلبم

صبح  ِ امید اگر شام  ِ  غریبان  گل است

 

 

 

عید  ِ  نو روز  به  عشاق  (همایون) بادا

گوی ِ عشق اگر چند به چوگان  گل است

 

 

شعر: سید همایون شاه (عالمی)

15 مارچ  2010م

وزیر اکبر خان مینه

کابل – افغانستان

 

 

طرح و دیزاین از: مریم جان (عالمی)

 

---

بالا
 
بازگشت