315 : زنبور عسل
برنامه های قبلی شفيع عيار

تلويزيون های افغانی
انجمن حقوقدانان افغان در اروپا






 احمد سعیدی
دیدگاه ها و نگرش ها درافغانستان


 شریف بها
افغانستان میدان رقابت کشور های قدرتمند جهان


 دکتورعلی احمد کریمی
آقای اشرف غنی، بی مسئولیتی تا کی ؟ وگمراهی تا کجا ؟


 علی رستمی
فیدل کاستر ابرمرد و الگوی تاریخی مبارزِ جنبش چپ جهانی درگذشت


 محمد ضیا ضیا
دونالد ترامپ رئیس جمهور امریکا شد


پوهندوی دوکتور سیدحسام مل
ددونالد ترومپ دستروالي د کمزوری د چا نس داحتما ل موجودیت


 محمد الله وطندوست
افراطیت و بنیادگرایی را باید مهار کرد


 مهرالدین مشید
دورنمای مدیریت ترامپ از جنگ افغانستان و وعده های انتخاباتی او


 هدايت حبيب
کشور های بزرگ همه در پی منافع خود اند


عبدالقیوم
د سیا سي نهضتوبهیر په افغانستان کي _ اوومه برخه


سید قطب زاده
نویسندگان پاکستانی، دیدگاه جهان را در باره افغانستان عوض می کنند


ف، هیرمند
نقش رفع خشونت علیه زن در نظم عمومی جامعه


 تدویر کنفرانس علمی و تحقیقاتی
وضعیت در افغانستان و ایجاد سیستم امنیتی در آسیای میانه


استاد صباح
لحظه يي بااشرف غني احمدزي ريس اداره سهامي افغانستان


فضل الله زرکوب
تاملی بر انفجار در عبادتگاههای مسلمانان


محمد عالم افتخار
اکثریت مساجد ما؛ فکر افراطی پخش میکنند


محمد امین فروتن
تحجرو خشونت بیماریی تاریک درآئنده روشن ملتها


بصیر همت
مکثی بر سیاست خارجی رییس جمهور جدید امریکا


 الحاج اسرار خواجه
ملت مظلوم افغانستان با یک تعداد محدود سه پته بازان گیر مانده اند


عزیزاحمد خوارمل
په نړی کې فیدل کاسترو  باید دانقلاب  د سمبول په توګه  وپيژندل سی


 احمد منصور کریمی
مبهم بودن مرجع صلاحیت تفسیر قانون اساسی جمهوری اسلامی افغانستان  


 خوشه چین
تفسیر


محمد انورولــید
د شیـــــطاني فرضیــومثـــلـــث


احمد سعیدی
ایجاد تروریزم و ماهیت گروه های تروریستی


 پوهندوی دوکتورسيدحسام مل
له علم بیخبر ملا


 هفته نامۀ افق
گرامیداشت از پروفسور حبیب الرحمن هاله در سیدنی




داکتر لطیف عیاس : احمدخان کمونیست




کارتونهای تازه از عتيق شاهد






جمعه 12 قوس 1395 خورشيدی برابر با 2 دسمبر 2016 ميلادی

 

دیدارهای والی بلخ و اشرف غنی، مقدمه امضای توافقنامه حزب جمعیت و دولت کابل

رسانه‌های افغان به نقل از منابع نزدیک به والی بلخ خبر دادند که دیدارهای «عطامحمد نور» و «اشرف‌غنی» با هدف امضای توافقنامه مشارکت عادلانه حزب «جمعیت اسلامی» در دولت افغانستان صورت گرفته است.

به گزارش خبرگزاری تسنیم، در روزهای اخیر دیدارهای اشرف‌غنی رئیس‌جمهور افغانستان و عطامحمد نور سرپرست ولایت بلخ یکی از موضوعات داغ افغانستان است.

براساس گزارش‌ها، گفته می‌شود که در این ملاقات‌ها غنی و نور روی امضای توافقنامه‌ای کار می‌کنند که براساس آن تنش‌ها میان دو طرف پایان‌ یابد.

اگرچه تاکنون منابع رسمی دو طرف درباره محتوا و ضرورت امضای این توافقنامه اظهارنظر نکرده‌اند اما به نقل از برخی منابع نزدیک به عطا محمد نور، هدف این گفت‌وگوها مشارکت دادن عادلانه حزب جمعیت اسلامی، هواداران و متحدانش در دولت و حضور آنها در ساختارهای تصمیم‌گیری است.

به گزارش جمهور، منابع نزدیک به سرپرست ولایت بلخ تأکید می‌کنند که امضای توافقنامه میان حزب جمعیت اسلامی و ریاست جمهوری افغانستان به معنای لغو توافقنامه حکومت وحدت ملی نبوده و ریاست اجرایی همچنان در ساختار حکومت باقی می‌ماند.

چندی قبل رسانه‌های افغان از تنش‌ها بین حزب جمعیت اسلامی بویژه «عطامحمدنور» والی بلخ و عبدالله عبدالله رئیس اجرایی دولت افغانستان خبر دادند.

براساس گزارش‌ها مدتی است که عبدالله عبدالله از چانه‌زنی با کاخ ریاست جمهوری افغانستان کنار گذاشته شده و عطا محمد نور مذاکرات را آغاز کرده است.

 

جنرال دوستم «اشرف غنی» را نپذیرفت!

شفقنا : طی ماههای اخیر روبط معاون اول ازبک تبار و رئیس جمهور پشتون تبار به دلیل پاره ازمسائل  به سردی گرائیده است، درسفری که اشرف غنی به ولایت بلخ داشت بین این دو هیچ دیداری صورت نگرفت.

این در حالی است که هیئت حل اختلاف جنرال دوستم با رئیس جمهور غنی هیچ پیشرفتی در این زمینه نداشته است زیرا حکومت وحدت ملی شرایط دوستم را نمی‌پذیرد.

برخی از منابع آگاه مدعی هستند که اشرف غنی رئیس جمهور در بازدیدش از ولایت بلخ خواستار دیدار با جنرال دوستم شده بود اما وی این دیدار را نپذیرفته است.

این در حالی است که «بشیر احد ته ینج» سخنگوی حزب «جنبش اسلامی» پیش از این نیز اعلام کرده بود تا زمانی که اشرف غنی خواسته‌های معاون اول را نپذیرد، جنرال دوستم از بازگشت به کابل و دیدار با رئیس جمهور خودداری خواهد کرد.

وی گفته بود که تعدیل قانون اساسی، برگزاری لویه جرگه، تغییر نظام از ریاستی به صدارتی و تقسیم عادلانه قدرت از خواست‌های مهم معاون اول رئیس‌جمهور غنی هستند.

جنرال دوستم چندی قبل کمیسیونی را موظف کرده بود که تظاهرات ۱۰ هزار نفری راه‌اندازی کند اما ظاهرا پس از تماس تلفنی اشرف غنی از برگزاری تظاهرات منصرف شد.

وی پس از عقب‌نشینی از درگیری‌های ولایت فاریاب برخی از مقامات دولتی را به کارشکنی متهم کرده بود.

دوستم همچنین رهبران حکومت وحدت ملی را قوم‌گرا خوانده بود و از مردم خواسته بود که آرای خودشان را از آنها پس بگیرند.

معاون اول رئیس‌جمهور همچنین «حنیف اتمر»، مشاور امنیت ملی و «معصوم ستانکزی» رئیس اداره امنیت ملی را مسئول حمله به کاروان نظامی خود و حمایت از طالبان متهم کرده بود.

 

ارگی ها، به ادعای گیتی آریا جواب بدهید!

محمد تقي نورزي: برمبنای گفته های گیتی آریا یکی از مسوولین اداری ارگ این که حدوأ هشتاد تن از نزدیکان رییس جمهور به سرکردگی سلام رحیمی که بعد از آمدن اشرف غنی در مناصب مختلف در ارگ جابجا شدند هیچگاهی حتی با کارمند خصوصاهزاره و تاجیک فارسی صحبت نمی کنند و هیچ مکتوب نوشته شده به زبان فارسی را نپذیرفته و اجرا نمی کنند.

حدودا شش ماه قبل چهارتن از خدمه های ارگ که یک مرد و سه زن و بیشتر از ملیت هزاره بودند نیز بجرم پشتو ندانستن از ارگ اخراج شدند که خیلی غم انگیز بوده و خانم های متذکره اکثرا شان می گفتند که هیچ نان اور دیگر در فامیل ندارند. آنها با گریه می گفتند زیاد کوشش کردیم اما نتوانستیم در این سن زبان مشکل و بی کاربرد پشتو را بیاموزیم.

او همچنان اظهار داشت که افراد نزدیک به رییس جمهور به تمام شعبات ارگ رفته از تک تک کارمندان می پرسند که با زبان پشتو چقدر آگاهی دارند و یادداشت می گیرند.

جالب اینجا است که حتی بعضی از کارمندان بلند رتبه ارگ که زبان پشتو بلد نیستند به خاطر هراس از برکناری و یا تنزیل رتبه شدن به اجنتان غنی دروغ می گویند که زبان پشتو را کاملا بلد هستند و این ماجرا بشکل یک طنز بین کارمندان در این اداره دست بدست می شود.

این اقدام در ارگ مشکلات را چنان فراوان ساخته که حتی کارمندان ملیت پرست پشتون تبار ارگ نیز جرات یافته و هریک از همکاران و یا مراجعین که همراه شان بدیگر زبان ها صحبت کنند جواب شان را نداده و می گویند که فقط باید پشتو صحبت شود.

چندی پیش تعدادی از کارمندان که هزاره تاجیک و ازبک تبار که با این اقدامات ارگ مخالفت کرده بودند، جدآ با اخطار مسوولین مواجه شده و برای شان گفته شده بود که اگر سر و صدای کوچک دیگر انجام بدهند اخراج خواهند شد.

 

نشانه‌هایی از تغییرات بنیادین در طالبان

روزنامه جام جم : خبر انتقال شورای رهبری طالبان از پاکستان به خاک افغانستان، عموم مردم کشور و اهالی سیاست را شوکه کرد؛ خبرگزاری آمریکایی آسوشیتدپرس، روز شنبه (6 قوس) با اعلام این خبر گفت رهبران طالبان با ترک پاکستان، درصدد اقامت دایمی در افغانستان هستند.

همزمان، «ذبیح‌الله مجاهد»، سخنگوی طالبان نیز با تائید این خبر اعلام کرد رهبران این گروه از چند ماه پیش به مناطق تحت کنترل طالبان در خاک افغانستان منتقل شده‌اند. انتقال شورای رهبری طالبان در حالی است که حداقل در 15 سال گذشته، رهبران ارشد این گروه در شهرهای کویته، کراچی و پیشاور پاکستان زندگی می‌کردند و سیاست‌های کلی طالبان از آنجا تنظیم و اعلام می‌شد.
شورای رهبری طالبان که هسته اصلی این گروه را تشکیل می‌دهد 16 عضو دارد که راهبرد‌های کلی، فعالیت‌های روزانه و استراتژی طالبان را مدیریت می‌کنند و در واقع، ارکان این گروه را تشکیل می‌دهند.
اگرچه ارگ ریاست جمهوری افغانستان این خبر را تکذیب کرد اما در صورت صحت این ادعا، تحولات بنیادین و شگرفی در انتظار افغانستان خواهد بود؛ رصد اوضاع داخلی کشور نشان می‌دهد انتقال شورای رهبری طالبان به افغانستان امری کاملا محتمل است و حکومت وحدت ملی باید این تغییر را جدی بگیرد.
کاهش تدریجی نفوذ پاکستان بر این گروه و تیرگی روابط میان اسلام آباد و طالبان، موفقیت‌های چشمگیر طالبان در چند عملیات نظامی، ایجاد روابط عمیق سیاسی با کشورهایی همچون روسیه و چین و عزم طالبان برای امتیاز گیری در مذاکرات صلح، از جمله دلایلی است که انتقال شورای رهبری طالبان به خاک افغانستان را باورپذیر می‌کند.
طالبان پس از تحولات چند سال اخیر، حرف شنوی کمتری از پاکستان دارد تا جایی که برخی مذاکرات غیررسمی این گروه با دولت کابل بدون هماهنگی با اسلام‌آباد صورت گرفته است. پاکستان نیز اکنون ترجیح می‌دهد عناصر جدایی طلب و سوخته طالبان را با پرچم داعش به خدمت گرفته و جنگ نیابتی خود در افغانستان را به این وسیله به پیش ببرد؛ مدتی پیش در جریان سفر هیات سیاسی طالبان از قطر به پاکستان، تیرگی روابط میان آنها کاملا علنی شد و مقامات اسلام‌آباد رهبران طالبان را تهدید به اخراج کردند.
از سوی دیگر درگیری‌های داخلی میان رهبران دولت وحدت ملی افغانستان و نبود رهبری منسجم در ارتش، طالبان را در میدان‌های نبرد در موضعی کاملا برتر قرار داده است. از آغاز دولت وحدت ملی، طالبان مناطق زیادی را به تصرف خود درآورده و مناطق استراتژیک و مهمی از جمله قندوز را بارها اشغال کرده است.
دستیابی طالبان به تجهیزات مدرن و افزایش ظرفیت‌های نظامی این گروه، اعتماد به نفس آنها را بشدت افزایش داده و اکنون باید اقرار کرد طالبان ابتکار عمل را از دولت افغانستان ربوده است. لذا در حال حاضر تامین امنیت رهبران طالبان در داخل خاک افغانستان مساله‌ای بغرنج برای این گروه نیست و مناطقی همچون هلمند، ننگرهار و قندهار، نقاطی کاملا امن برای آنها محسوب می‌شود.
دستاوردهای اخیر طالبان فقط منحصر به فتوحات نظامی نیست و این گروه تحت رهبری جدید، در روابط سیاسی نیز ظرفیت‌های خود را ارتقا بخشیده است.
با توجه به افزایش مانور گروه تروریستی داعش در افغانستان و استراتژی فرامنطقه‌ای این گروه، روابط طالبان با کشورهای منطقه، منافع مشترک برای طرفین به وجود آورده است و طالبان نیز با استفاده از فضای موجود، جای پای خود در افغانستان را روز به روز محکم‌تر می‌کند.
از طرفی، فشارهای بین‌المللی بر طالبان برای صلح با دولت افغانستان نیز روز به روز افزایش می‌یابد و این گروه در صدد است با تصرف مناطق بیشتر و تحکیم مواضع خود، امتیازات بیشتری در مذاکرات صلح به دست آورده و آینده سیاسی خود در معادلات پیچیده قدرت افغانستان را تضمین کند.
طالبان امسال تغییر دیگری نیز در استراتژی جنگی خود ایجاد کرده که نشان از عزم جدی این گروه برای مقابله قدرتمندانه‌تر با دولت کابل دارد. هر سال با آغاز فصل سرما، درگیری‌های نظامی طالبان و دولت نیز فروکش می‌کرد و این گروه بیشتر به حملات شهری و ترور روی می‌آورد، این رویه به یک قانون نانوشته در افغانستان تبدیل شده بود و امسال نیز توقع می‌رفت با سرد شدن هوا، شدت درگیری‌ها بخصوص در مناطق کوهستانی فروکش کند، اما طالبان بر خلاف رویه هر ساله خود، عملیات نظامی در ولایت‌های مختلف افغانستان را شدت بخشیده و در اکثر ولایات افغانستان بویژه ولایت‌های ارزگان، قندوز، فراه، پکتیا، قندهار، غور و سرپل از دولت زهر چشم گرفتند.
با توجه به نکات ذکر شده، انتقال شورای رهبری طالبان به خاک افغانستان امری کاملا محتمل و باورپذیر بوده و در جهت اهداف کلان و بلندمدت این گروه صورت گرفته است. با این حال، روزهای سختی در انتظار دولت و مردم افغانستان خواهد بود و باید تحولات چشمگیری را در سرزمین پر آشوب افغانستان به انتظار نشست.

 

افغانستان به مکانی برای جنگ نیابتی پاکستان و هند تبدیل شده است

خبرگزاری میزان، ماشین‌های سنگین از مسیر اصلی جاده تورخم_جلال‌آباد در مرز پاکستان،‌ میوه،‌ شیمیایی و سیمان را به جلال‌آباد می‌رسانند.
بلومبرگ در گزارشی نوشت: گسترش 74 کیلومتر از این جاده در نزدیکی خیبرپشتونخواه که بمدت 7 سال بدلیل حملات طالبان متوقف شده بود، در حال حاضر در حال انجام است.
همچنان که این جاده مسیر میان تجارت دو کشور را هموار می‌کند،‌ به مرکز دعوا بین پاکستان و هند برای تاثیرگذاری بر افغانستان تبدیل شده است.
مدیر موسسه تحقیقات و مطالعات امنیتی در اسلام‌آباد اظهار داشت: این منافع استراتژیک است که سرمایه گذاری در افغانستان تسریع می‌کند. وی افزود حسن نیت در این رابطه در درجه دوم اهمیت دارد.
وی خاطر نشان کرد که سرمایه‌گذاری یک دهه گذشته هند در افغانستان نگرانی‌هایی را برای پاکستان به همراه داشته است.
در اکتبر سالجاری پاکستان قول 500 میلیون دلار برای کمک به بازسازی افغانستان را به این کشور داد که این پول در بخش‌های سلامت،‌آموزش و پرورش و زیرساخت هزینه خواهد شد.
از سوی دیگر هند نیز در بخش‌های زیر ساختی از جمله ساخت سد،‌بزرگراه و منابع تولید برق و همچنین ساختمان جدید پارلمان در کابل متمرکز بوده است. هند از حمایت از ارتش افغانستان به دلیل حساسیت‌های پاکستان اجتناب کرده است.
«دروا جیشانکار» از اعضای گروه فکر «بروکنیز» هند در این زمینه اظهار داشت: برای هند  افغانستان امن،‌ باثبات و شکست طالبان اهمیت دارد.
وی تصریح کرد: افغانستان باثبات به منطقه این اطمینان را می‌دهد که این کشور محفلی برای تروریسم و انتقال آن به آسیای مرکزی نخواهد بود.
با این وجود افغانستان در قبضه احیای مجدد طالبان و حملات پیاپی داعش قرار گرفته است.   
«عبدالباقی امین»،‌ رئیس مرکز مطالعات استراتژیک و منطقه کابل در این رابطه گفت: روبط متشنج کابل و اسلام‌آباد بر سر حمایت پاکستان از طالبان، توسعه اقتصادی منطقه را با چالشهای عمده مواجه کرده است.
هر 2 همسایه یکدیگر را به پناه دادن به تروریست‌هایی که در دو سوی مرز عملیات خشونت‌آمیز انجام می‌دهند، متهم می‌کنند.
با این وجود پاکستان بزرگترین شریک تجاری افغانستان با بیش از 2 میلیارد دلار تجارت سالیانه است. 2 کشور در سال گذشته قول دادند که حجم مبادلات را تا سال 2017 به رقم 5 میلیارد دلار افزایش دهند.
امین افزود: پاکستان بدنبال نقش اصلی در سیاست افغانستان است تا در مقابل رقیبش یعنی هند ایستادگی کند. وی تصریح کرد که هند نیز از طریق پروژه‌های مثل سد سلما در هرات نقش عمده ای در افغانستان بازی می‌کند.  
در ادامه این گزارش آمده است: تجارت بین پاکستان و افغانستان افزایش یافته و پاکستان بعنوان سریعترین رشد اقتصادی در میان کشورهای جنوب آسیا چشم به بازارها آسیای مرکزی دوخته است.
با توسعه جاده تورخم_جلال‌آباد،‌ اسلام آباد بدنبال باز کردن کریدور اقتصادی آسیای مرکزی است،‌که به این واسطه موتور اقتصادی منطقه را در دست داشته باشد.
براساس گفته‌های «شورای تجارت» پاکستان، بیش از نیمی از تجارت افغانستان با دنیای بیرون از دو منطقه مرزی پاکستان یعنی تورخم در شمال و مرز چمن در جنوب انجام شده است.
امجدعلی رئیس پروژه جاده‌های پاکستان،‌ با اشاره به استفاده مرز تورخم توسط ناتو و تاریخ مداخلات نظامی در خیبرپشتونخواه گفت: اگر نگاهی به تاریخ بیندازید این مردم فقط جنگ برای منطقه به ارمغان آورده‌اند.
در حال حاضر بیش از 600 کامیون روزانه از این جاده عبور می‌کند و اگر قسمت دوم جاده کامل شود و مکانیسیم‌ها در مرز ارتقا داده شود این تعداد بسیار بیشتر خواهد شد.
پاکستان در میان کشورهایی قرار دارد که عملکرد اقتصادی خوبی در منطقه داشته و نواز شریف تلاش دارد که اقتصاد این کشور را قویتر کند بخصوص بعد از اعلام سرمایه‌گذاری چین در بخش قسمت کمتر توسعه نیافته بندر غربی «جوادار».
به رغم مبادله ادبیات تند میان دو کشور پاکستان و هندوستان، «احسان اقبال» وزیر اصلاح و برنامه‌ریزی و مغز متفکر نواز شریف در امور توسعه، با اعطای شاخه زیتون، از هند برای پیوستن به کریدور چین برای ارتقا اقتصادی در جنوب و مرکز آسیا دعوت کرد.
اقبال در مصاحبه‌ای گفت: نیاز است که روابط در این بخش از جهان به حالت عادی برگردد. وی در ادامه تاکید کرد: یک محیط سیاسی امن لازمه همکاری‌های اقتصادی است.

 

شیخ‌نشین‌های خلیج و برخی تجار ثروتمند افغانستان حامیان مالی طالبان

به گزارش خبرگزاری فارس،تلفات غیرنظامیان در افغانستان حامیان مالی طالبان را واداشته که دیگر این گروه را حمایت مالی نکنند و درحال حاضر طالبان با بحران مالی مواجه هستند.

شماری از منابع دیپلماتیک و اطلاعاتی طالبان به روزنامه گاردین چاپ بریتانیا گفته‌اند که طالبان افغانستان با بحران مالی روبرو شده و حامیان مالی خارجی این گروه تمایلی به حمایت بیشترمالی طالبان ندارند.

گاردین گزارش داد: این منابع گفته‌اند که بیشتر قریانیان حملات طالبان در افغانستان غیرنظامیان هستند نه نیروهای خارجی و به همین منظور حامیان مالی طالبان چندان تمایلی به حمایت مالی بیشتراز طالبان ندارند.

طالبان با بحران مالی دست و پنجه نرم می‌کند

«ملا رحمت الله کاکازاده» یک دیپلمات ارشد رژیم طالبان به گاردین گفته با وجود اینکه در سال گذشته میلادی طالبان دستاوردهای خوبی در میادین نبرد داشته اما این گروه به شدت با بحران مالی دست و پنچه نرم می‌کند.

«ملا رحمت الله» می گوید که کشته شدن غیرنظامیان در افغانستان ازسوی طالبان و کارگذاری مین‌های کنار جاده‌ای توسط این گروه جنگ جاری را در افغانستان به یک نبرد منفور تبدیل ساخته است.

به گفته ملا رحمت الله حامیان مالی خارجی طالبان تاکید دارند که آنان این پول را به خاطر کشتن نیروهای خارجی به طالبان کمک می کنند نه اینکه طالبان فقط با استفاده ازاین پول‌های به دست آمده اقدام به کارگذاری مین‌‌های کنار جاده‌ای نمایند که سبب کشتار غیرنظامیان و کودکان در افغانستان شود.

این گزارش می‌افزاید: طالبان بیشتر کمک‌های مالی‌شان را از سوی هوادارانشان در سراسر منطقه به دست می‌آورند از جمله بازرگانان ثروتمند افغانستان و عرب‌ها در خلیج فارس کسانی هستند که از مدت‌های طولانی طالبان را حمایت مالی می‌نمایند.

به گفته این منابع، اکنون طالبان با مشکلات مالی دست به گریبان است و حتی شماری از افراد طالبان که در میادین جنگ افغانستان به شدت زخمی می‌شوند در بیمارستان‌های خصوصی پاکستان به خاطر تصفیه نکردن صورت حساب‌هایشان تحویل گرفته نمیشوند.

کاکازاده می افزاید که خروج بیشتر نیروهای خارجی از افغانستان درسال 2014 میلادی  و درگیری‌های داخلی خونین طالبان مشروعیت جنگ در افغانستان را زیرسوال برده اما طالبان هنوز هم در تلاش هستند که با شعارهای مبارزه علیه اشغالگران خارجی جنگ افغانستان را مشروعیت داده و به این نبردهایشان ادامه بدهند.

روابط دوستان کاکازاده با رهبران طالبان

هرچند کاکازاده از شرکت کنندگان 15 سال جنگ در افغانستان نیست اما وی هنوز هم روابط نزدیک و دوستانه با رهبران طالبان دارد و دیدگاه‌های کاکازاده با دیگر منابع طالبان که روزنامه گاردین با آنها مصاحبه کرده همخوانی دارد.

درهمین حال یک منابع نزدیک به رهبر فعلی طالبان به گاردین گفته که برای اولین درماه ژوئیه سال گذشته و پس ازخبر مرگ ملا عمر رهبر و بنیان گذار گروه طالبان کمک‌های مالی خارجی به این گروه کاهش یافت. ملا عمر 2 سال قبل در پاکستان مرده بود اما خبر مرگ وی سال قبل رسانه‌ای شد.

هم چنین کشته شدن ملا اختر منصور جانشین ملا عمر توسط هواپیمای بدون سرنشین آمریکایی در پاکستان بیشتر به منابع مالی طالبان آسیب زد، چون ملا اخترمنصور که خود در تجارت غیرقانونی مواد دخیل بود در بیشتر تجارت‌های بزرگ مالی با حامیان خارجی طالبان نیز درگیر بود.

ازسویی هم یک منبع دیگر طالبان به گاردین می‌گوید تنها درآمد مالی طالبان که گرفتن مالیات از کشت و قاچاق تریاک در افغانستان بود نیز با مشکلاتی رو برو شده است، به گفته این منابع در مناطق جنوبی افغانستان بارها طالبان به خاطر تجارت غیرقانونی تریاک با هم درگیر شده واین مسئله سخت منابع مالی طالبان را آسیب رسانده است.

درگیری رهبر طالبان با رئیس شورای نظامی

در تابستان سال جاری میلادی «ملا هبت‌الله اخندزاده» رهبر فعلی طالبان که فاقد تجربه جنگی میباشد در بعضی موارد با «ملا ابراهیم صدر» رئیس شورای نظامی طالبان که در ولایت پرسود تریاک هلمند مستقر است درگیر شده است.

یک منبع طالبان می‌گوید که ملا صدر، ملا هبت الله را برای مبارزه در افغانستان فراخوانده و گفته است تازمانیکه به این در خواست وی پاسخ داده نشود دیگر حاضر نیست به شورای کویته پول نقد بفرستد.

به گفته این منبع طالبان «ملا ابراهیم صدر» با ارسال نامه‌ای از «ملا هبت‌الله» انتقاد کرده و گفته است که زندگی دریک جای امنی مانند پاکستان به معنی مبارزه درافغانستان نیست.

درهمین حال یک مقام اطلاعاتی طالبان می‌گوید که درزمان ملا اخترمنصور بیشترین منابع مالی شورای کویته ازطریق تجارت غیرقانونی از ولایت هلمند به دست می‌آمد اما پس ازکشته شدن ملا اختر منصور، ملا ابراهیم صدر فرستادن پولهای نقد به شورای کویته را متوقف کرده و از ملا هبت‌الله خواسته که پاکستان را ترک کرده و باید به ولایت هلمند مستقر شود.

هم چنین کاکازاده می افزاید که یک توافق گسترده در میان چهره‌های ارشد طالبان برای آغاز گفت‌وگوهای صلح با حکومت افغانستان وجود داشت و این حلقه کلان طالبان به این باور بودند که برای پایان دادن به درگیری‌های فعلی باید تلاش‌هایی برای آغاز گفت‌وگوهای صلح با دولت افغانستان صورت گیرد اما نیروهای رزمی طالبان با چنین طرح های مخالفت داشتند.

کاکازاده می‌افزاید هرچند نیروهای رزمی طالبان هیچ نظری درباره طرح‌های طالبان ندارند اما 90 درصد رهبری طالبان بر این باورند که دیگر این گروه قادر نخواهد بود که دوباره در افغانستان حکمروایی کنند و چنین طرح‌هایی را هم در نظر ندارند. وی می گوید که بعضی موفقیت‌های طالبان در میادین نبرد به ویژه در ولایت قندوز به این معنی نیست که طالبان میتوانند از راه نظامی در افغانستان به پیروزی دست یابند.

طالبان توان و انرژی سابق را ندارد

به گفته کاکازاده طالبان برای تصرف ولایت قندوز یک سال خود را آماده می‌کردند و توانستند که این شهر را فقط برای یک هفته اداره کنند نه زیاد از آن، درحالیکه افغانستان دارای 34 ولایت است و نیاز دارد که طالبان 34 سال دیگر برنامه‌ریزی کنند تا هر ولایت را برای یک هفته تصرف نمایند.

کاکازاده می‌گوید طالبان دیگران توان و انرژی سابق را ندارد و دولت افغانستان نیز نمی‌تواند از راه نظامی در جنگ افغانستان به پیروزی دست یابد. وی تاکید می‌کند که تمرکز بیشتر طالبان روی مبارزه به جای چگونگی آغاز گفت‌وگوهای صلح به بن بست فعلی ادامه میدهد.

کاکازاده می گوید درحالیکه ملا اختر منصور ازسوی بعضی تحلیلگران تند رو خواند میشد اما درزمان رهبری او یک لابی قوی درمیان طالبان وجود داشت که خواهان آغاز گفت‌گوهای  صلح با دولت افغانستان بودند.

به گفته کاکازاده اخترمنصور بر این باور بود که ادامه جنگ به نفع افغانستان نیست و سخت در تلاش بود تا زمینه گفت‌وگوهای صلح با حکومت افغانستان را فراهم سازد.

گفته میشود که ملا اخترمنصور استراتژی چگونگی آغاز گفت‌وگوهای صلح با دولت افغانستان و جامعه بین المللی که توسط کاکازاده درسال 2013 میلادی تهیه شده بود را تایید کرده است.

اما ملا اخترمنصور پس از نخستین دیدار رسمی نمایندگان طالبان و دولت افغانستان که به میزبانی پاکستان درسال 2015 میلادی در شهری «مری» اسلام‌آباد برگزار شده بود عقب‌نشینی کرد.

عقب‌نشینی طالبان از گفت‌وگوهای صلح

درحالیکه پاکستان یک همکار نزدیک طالبان به شمار میرود و اکثر رهبران گذشته و فعلی طالبان در این کشور به سرمیبرند، اما کاکازاده می‌گوید که برای ملا اختر منصور و دیگر چهره‌های رهبری طالبان میانجیگیری پاکستان در روند گفت‌وگوهای صلح قابل قبول نبود و به همین منظور طالبان از این گفت‌وگوها عقب نشینی کردند.

کاکازاده می افزاید که طالبان درتلاش هستند تا از هر راه ممکن از پاکستان خارج شوند تا دربین شهروندان افغانستان مورد احترام قرار بگیرند. کاکازاده می‌گوید که طالبان نمی‌خواهند که چنین تصوری شکل بگیرد که این گروه به خاطر منافع دیگران وارد مذاکره با دولت افغانستان میشوند.

در بخش دیگری از این گزارش آمده است: در رابطه به بازداشت اخیر مقام‌های بلند پایه طالبان در شهر کویته و هشدار مقام‌های پاکستانی به دیپلمات‌های طالبان مبنی بر آغاز گفت‌وگوهای صلح با حکومت افغانستان بدون درمیان گذاشتن اسلام‌آباد، کاکازاده می‌گوید که پاکستان بارها ازچنین تکنیک‌هایی دربرابر طالبان کارگرفته است.

پاکستان پیش به سوی انزوا

کاکازاده تاکید دارد که درحال حاضر پاکستان به سرعت به سوی انزوا به پیش میرود و بازداشت مقامات طالبان در پاکستان یک راه حل نیست چون چنین اقداماتی برای این گروه قابل قبول نخواهد بود. به گفته وی پاکستان تنها تسهیل کننده گفتگوهای صلح است نه دخالت کننده این روند.

بازداشت‌های اخیر طالبان در شهر کویته خشم شماری از فرماندهان طالبان را برانگیخت و حتی «سید محمد طیب آغا» رئیس پیشین دفتر سیاسی طالبان درقطر با ارسال نامه‌ای به «ملا هبت الله آخندزاده» از او خواست که رهبری طالبان را از پاکستان به افغانستان انتقال دهد.

در این نامه سید طبیب آغا حتی از آخند زاده خواسته بود که خشونت‌ها درافغانستان را کاهش دهد و تمام روابطش را با اداره اطلاعاتی پاکستان «آی‌اس‌آی» قطع سازد. اما کاکازاده با رد این درخواست طبیب آغا می گوید که اگر رهبری طالبان تصمیم بره ترک پاکستان بگیرند ظرف یک هفته همه کشته خواهند شد.

 

کشت مواد مخدر عامل اصلی ادامه جنگ در "افغانستان" است

ميزان : الله محمد یکی از کشاورزان در قندرها که یک کلاشینکوف روسی را بر شانه انداخته و مشغول نیشتر زدن خشخاش است، می‌گوید از وضعیت فعلی هرج‌ و مرج در شهرستان غورک ولایت قندهار راضی است چون به گفته او این وضعیت به وی و دیگر کشاورزان فرصت داده تا در زمین‌هایشان تریاک کشت کنند.
محمد می‌گوید نیروهای دولتی به ویژه پلیس افغانستان به کشاورزان اجازه کشت تریاک را در این ولایت نمی‌دهند اما در بعضی مناطق مانند شهرستان غورک، محلی که او زندگی می‌کند دولت افغانستان حضور کمرنگی دارد و کشاورزان به راحتی در زمین‌هایشان تریاک کشت کرده و از این طریق درآمد خوبی دارند.
شینهوا به نقل از این کشاورز افغانستان نوشت: کشت تریاک و تبدیل آن به هروئین کسب و کار سودآور برای روستاییان در غورک است، جاییکه نیروهای امنیتی افغانستان در آنجا حضور ندارند.
محمد ادامه داد: کشاورزان در این ولایت تجربه زیادی در زمینه کشت و تولید تریاک به دست آورده و به همین دلیل می‌توانند سه یا چهار برابر نسبت به سالهای گذشته محصول بدست آورند.  
قندهار، هلمند، زابل و ارزگان از جمله ولایت‌هایی هستند که حضور و فعالیت گروه‌های مخالف دولت افغانستان به ویژه طالبان پر رنگ است و این چهار ولایت سالانه مسئول تولید بخش عمده‌ای از کشت و تولید مواد مخدر در افغانستان است.
محمد ادامه می‌دهد که شهرستان‌های غورک، میوند و خاکریز قندهار مکان مناسبی برای کشت تریاک است چون حضور نیروهای امنیتی افغانستان در این شهرستان‌ها بسیار کمرنگ است.
در همین حال مقامات شورای ولایتی در مرکز قندهار می‌گویند: برنامه محو کشت تریاک در این ولایت تنها در مناطق تحت اداره دولت اجرا می‌شود.
با این وجود، مقامات این ولایت اعتراف می‌کنند که به رغم مبارزه خستگی ناپذیر دولت علیه مواد مخدر، مردم در مناطق دوردست این ولایت کشت تریاک را گسترش داده و مشغول تجارت پرسود هروئین در این مناطق هستند.
این گزارش می‌افزاید: پس از سقوط رژیم طالبان در سال 2001 میلادی کشت و تولید تریاک در افغانستان در حال رشد بوده است و بررسی انجام شده توسط وزارت مبارزه با مواد مخدر دولت افغانستان و دفتر جرایم و مواد مخدر سازمان ملل متحد که در ماه اکتبر منتشر شد از افزایش 43 درصدی برداشت تریاک در مقایسه با سال گذشته دراین کشور  خبر می‌داد.
براساس این گزارش در سال 2016 میلادی مقدار مواد مخدر تولید شده در افغانستان به صورت تخمینی به 4 هزار و 800 تن رسیده است در حالی که این آمار سال گذشته 3300 تن بوده است. براساس این گزارش، مجموع مساحت زمین زیر کشت هم از 180 هزار هکتار در سال 2015  به 201 هزار هکتار در سال جاری میلادی رسیده است.
این گزارش بیانگر آن است که در سال 2016 از یک سو میزان تلاش‌ها برای ریشه‌کن کردن مواد مخدر 91 کاهش داشته و از سوی دیگر، کشت تریاک هم افزایش داشته و به طور متوسط از 18.3 کیلوگرام در سال گذشته به 23.8 کیلوگرام در هکتار در سال جاری رسیده است.
در این گزارش آمده است که بیشتر تریاک همراه با یک نوع مواد خام در تولید هروئین مورد استفاده قرار می‌گیرد.  این کار به ویژه در ولایت‌هایی صورت می‌گیرد که در آنجا طالبان بصورت پررنگی فعالیت دارند.  
در همین حال یک از اعضای طالبان  که خواست نامش فاش نشود، گفت: طالبان از کشت و تولید تریاک در افغانستان حمایت می‌کند. هرچند وی تایید می‌کند که در اسلام کشت و تولید تریاک ممنوع است،  اما فقر و بیکاری طالبان را وادار ساخته تا از کشت و تولید تریاک درمناطق تحت اداره‌شان حمایت کند.
در ادامه این گزارش آمده است: این جنگجوی طالبان تصریح کرد که کشت تولید تریاک یک منبع درآمد خوب برای مردم و طالبان به شمار می‌رود، چون طالبان از هر 10 کیلوگرم تریاک یک کیلو عشر دریافت می‌کنند.
به گفته این جنگجوی طالبان جمع‌آوری عشر یک اصل اسلامی است و طالبان یک دهم از محصولات کشاورزان را برای کمک به جنگجویان وابسته به این گروه برای حمایت از جنگ در افغانستان دریافت می‌کند.

 

یونسکو: 11 میلیون نفر در "افغانستان" فاقد سواد خواندن و نوشتن هستند

مسئولان سازمان جهانی یونسکو در افغانستان طی گزارشی از وضعیت آموزش و تربیت، می‌گویند که 11 میلیون جمعیت در افغانستان فاقد سواد خواندن و نوشتن هستند.
سازمان علمی، فرهنگی و اموزشی ملل متحد یا یونسکو  در این گزارش از وضعیت آموزش و تربیت در افغانستان ابراز نگرانی کرده و گفته است که 11 میلیون بی‌سواد در سنین بالاتر از 15 سال قرار دارند.
نمایندگی یونسکو در افغانستان طی نشست مطبوعاتی در کابل، جایزه سال 2016 میلادی یونسکو در راستای حمایت از کودکان را به رولا غنی همسر رئیس جمهور افغانستان به منظور خدمت و تلاش‌های وی در جهت تعلیم و تربیت کودکان و زنان، اهدا کرد.
پاتریشیا مک فلیپس نماینده یونسکو در افغانستان در این نشست، گفت: با وجود تلاش‌های دولت افغانستان در راستای بالا بردن ظرفیت نهادهای آموزشی، در راستای تقویت سوادآموزی در افغاسنتان کارهای لازم صورت نگرفته است.
وی تاکید کرد: در حال حاضر، 90 درصد بانوان در روستاهای افغانستان فاقد سواد هستند و حتی آنان از آموزش خواندن و نوشتن محروم می باشند.
جمهور نوشت: به گفته مسئولان یونسکو، این نهاد با همکاری دولت افغانستان، تلاش می‌کند تا سطح سواد را در افغانستان ارتقا بخشد.

 

سیاست گزینشی اروپا در قبال پناهندگان با کنوانسیون ۱۹۵۱ ژنو مغایر است

به اعتقاد کارشناس مسائل بین‌الملل، سیاست پذیرش پناهندگان و مهاجران از سوی اتحادیه اروپا بیشتر از هر چیزی منافع اعضا را لحاظ می‌کند و این امر با کنوانسیون ۱۹۵۱ ژنو در مورد پناهندگان مغایر است.

«مهدى لکزى» کارشناس مسائل بین‌الملل در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری تسنیم، در خصوص تصمیم آلمان برای بازگرداندن حدود 100 هزار پناهنده به کشورهایشان در سال جاری میلادی، با اشاره به مغایرت اقدام این کشور با کنوانسیون 1951 ژنو بیان داشت: صدراعظم آلمان با تغییر در مواضع پیشین خود اعلام کرد که از ورود مهاجران به این کشور جلوگیری و مهاجران غیرقانونی را اخراج خواهد کرد.

وی با بیان اینکه واقعیت آن است که اروپا طی سال‌های اخیر با بزرگ‌ترین بحران مهاجرت مواجه شده است، یادآوری کرد: طرح‌های مختلف کشورهای اروپایی تاکنون چندان چاره‌ساز نبوده و از سویی، بحران‌های مختلف در کشورهای خاورمیانه زمینه‌ساز هجوم بسیاری از افراد به کشورهای اروپایی برای یافتن سرپناهی امن است. بحران فزاینده پناه‌جویان خارجی، همچنان دغدغه بزرگ کشورهای اروپایی است. کمیسیون اروپا در جدیدترین گزارشی که منتشر کرده وضعیت کنونی را وخیم‌ترین بحران مهاجرت به اروپا از هنگام جنگ دوم جهانی تا به امروز دانسته است.

کارشناس مسائل بین‌الملل با توجه به اینکه مهاجران همواره بخش مهمی از تاریخ اروپا به شمار ‌آمده‌اند و از دهه 1990 تاکنون شمار مهاجرانی که به اروپا روی آورده‌اند، افزایش بسیاری داشته است، بیان داشت: مهاجران در واقع بخشی از اصول فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی اتحادیه اروپا محسوب می‌شوند. اتحادیه اروپایی اساساً با پذیرش مهاجرانی موافق است که چند ویژگی عمده داشته باشند: نخست اینکه ثروتمندانی باشند که بتوانند با سرمایه خود در آن کشورها سرمایه‌گذاری کنند و موجب رشد اقتصادی شوند، یا افراد تحصیل‌کرده سطح بالا و متخصصان شناخته‌شده‌ای باشند که بتوانند منافع زیادی در جامعه آن‌ها به وجود آورند.

وی با تأکید بر اینکه در واقع سیاست پذیرش پناهندگان و مهاجران از سوی اتحادیه اروپایی، سیاستی گزینشی است، گفت: این سیاست بیشتر از هر چیزی منافع کشورهای اروپایی را لحاظ می‌کند و این امر با کنوانسیون 1951 ژنو در مورد پناهندگان و سازمان‌های ذی‌ربط مغایر است.

لکزى با اشاره به اینکه دیدگاه‌ها در خصوص مسئله مهاجرت در آلمان متفاوت است، خاطرنشان کرد: وزیر امور خارجه آلمان موانع قانونی برای جلوگیری از مهاجرت را چندان کارساز نمی‌داند. «فرانک اشتاین مایر» اخیراً اظهار داشت که تمام کشورها این احساس را دارند که سیاست افزایش موانع برای ورود مهاجران در بیرون از مرزها، پاسخگوی مشکل روزافزون پناه‌جویان نیست و باید راه‌حل‌های دیگری را مدنظر قرار داد.

وی با توجه به اینکه بعضی از مؤسسات در آلمان درصدد ارائه آموزش‌های لازم برای برخی از مهاجران هستند، یادآوری کرد: برای نمونه، پروژه «آریوو برلن» در یک کارگاه آموزش فنی ـ حرفه‌ای، رویکرد دیگری نسبت به مهاجرت در پیش گرفته است. این پروژه ابتکاری از سوی نهادهای شهری و اتاق مشاغل برلین است که با هدف آموزش حرفه و دادن فرصت به مهاجران برای یافتن شغل پایه‌ریزی شده است. «آنتون شوئینومان»، مسئول این پروژه می‌گوید نیروی کار ماهر در آلمان کم است و این کمبود به دلیل پیر شدن جمعیت در آینده بیشتر احساس خواهد شد.

پژوهشگر مرکز مطالعات خاورمیانه با اشاره به اینکه طراحان پروژه «آریوو برلن» بر این باورند که آموزش مهاجران راه‌حلی دوجانبه است، بیان داشت: این امر هم به‌ نفع شهر است که جمعیت آن در حال پیر شدن است و هم برای مهاجرانِ با انگیزه که می‌خواهند در آلمان بمانند، مفید ارزیابی می‌شود.

وی با تأکید بر سیاست جدید آلمان یادآوری کرد: آلمان بعد از اتخاذ سیاست «آغوش باز» در پذیرایی از تعداد زیادی از مهاجران در سال 2015 قصد دارد این سیاست را تغییر دهد. چرخش سیاست‌های آلمان در قبال مهاجران به چند دلیل صورت می‌گیرد. مهم‌ترین مسئله نزدیک بودن انتخابات در این کشور است و مرکل، صدراعظم آلمان می‌خواهد یک‌بار دیگر شانس خود را برای تمدید صدراعظمی بیازماید. مسئله مهاجرت یکی از موضوعاتی است که در تصمیمات رأی‌دهندگان آلمانی تأثیرگذار است. آنگلا مرکل بابت این موضوع مورد انتقاد بخشی از جامعه آلمان که خواهان در پیش گرفتن مواضع سخت‌گیرانه‌تری هستند قرار دارد.

لکزی با بیان اینکه بیشتر آلمانی‌ها طبق یک نظرسنجی که توسط شبکه رادیوتلویزیون «ای آر دی» انجام شده است، نظر انتقادی به مدیریت بحران مهاجرت توسط صدراعظم کشورشان دارند، اشاره داشت: 59 درصد از اشتراک کنندگان در این نظرخواهی از سیاست حکومت در قبال مهاجران راضی نیستند.

وی مسئله بعدی در این زمینه را اقتصاد آلمان دانست که تحت تأثیر سیاست‌های مهاجرتی قرار گرفته است و بیان داشت: آلمان از نیروی تولیدی بسیار بالایی برخوردار است. این کشور برخلاف سایر کشورهای اروپایی نیازمند افرادی است که کارهای پست را در جامعه به عهده‌ بگیرند و یا نیازمند کارگران فنی هستند؛ بنابر این با قضیه مهاجرت رفتار بهتری داشته است و سعی کرده نیازمندی‌های خود را با انتخاب افرادی از بین مهاجران خارجی حل کند؛ اما اینک با اشباع بازار کار و هزینه‌هایی که مهاجران به این کشور تحمیل می‌کنند، درصدد است تا جلوی سیل مهاجرت به این کشور را بگیرد.

کارشناس مسائل بین‌الملل موضوع دیگر در این‌ باره را نیز مربوط به امضای سند دوم بسته ویژه مهاجران و پناهندگان در کابینه دولت آلمان خواند و تأکید داشت: این موضوع شرایط را برای پذیرش در بین مهاجران بسیار سخت‌تر خواهد کرد. تمام کشورهای حوزه بالکان و چند کشور شمال آفریقا جزء کشورهای امن به‌ حساب می‌آیند و اولویت مهاجران با کسانی است که از مناطق جنگ‌زده مانند سوریه و عراق به آلمان مهاجرت می‌کنند. در بعضی از ایالات آلمان حتی افغانستان کشور امن به‌ حساب می‌آید و مهاجران افغانی نیز شانس کمتری برای دریافت پناهندگی خواهند داشت.

وی علاوه بر آن با اشاره به اینکه مسیرهای ورود غیرقانونی پناهندگان از ترکیه، یونان و جنوب اروپا در حال مسدود شدن است، یادآوری کرد: این امر خود مانع بسیار بزرگی به شمار خواهد آمد. با امضاء این بسته پناهندگانی که دارای شرایط ذکرشده نباشند، فرآیند بازگشت آنها به‌ سرعت در روند اداری طی خواهد شد.

 

 


Copyright ©2016
استفاده از مطالب آريايی با ذکر ماخذ آزاد است

بالا
آرشيف * صفحة دری
بازگشت