306 : سجيه سيمين
برنامه های قبلی شفيع عيار

تلويزيون های افغانی
انجمن حقوقدانان افغان در اروپا






  بشيرمومن
حلال بحران کنونی، لغوِ پارلمان و ایجاد دولت مقتدر است


سید داوود مصباح
راه رهایی خلق افغانستان


   دکتورعلی احمد کریمی
تحولات سیاسی واجتماعی روسیه درزمان پوتین


  انجمن حقوقدانان افغان در اروپا
پاکستان ناقض منشور ملل متحد، مرکز و حامی تروریزم ورکن شرارت بین المللی 


علی رستمی
معامله گری باصلح


  بصیر دهزاد
نقش پاکستان در  ایجاد ، پرورش تقویه  تروریزم  و جنایات ناشی از آن


محمد عالم افتخار
بانو ویدا ساغری؛ و په په گویان... ملت هاد


محمد انور ولید
په افغان رسنیو کې د پاکستان جاسوسان


محمد الله وطندوست
نظری گذرا به توافقنامه دولت و حزب اسلامی افغانستان


 خوشه چین
امروز(5)میزان 1395


 فارو
قطعنامۀ کنفرانس ۱۷سپتمبر۲۰۱۶


?دکتر حمیدالله مفید: سه طنز زيبا
معاينات لابراتواری ++++ الم دولم ++++ بابه بابه


 سیدموسی عثمان هستی
خربلندقامت جنگهای کابل


 احمد سعیدی
نامه ای به آقای اشرف غنی رئیس جمهور


استاد صباح
غني! ازروي اخلاص بگو: اين حکومت است؟؟؟


عبدالرووف لیوال
زقوم


 فارو
گزارش کنفرانس موج 2015 پناهجویان افغان و بحران در سیستم پناهجویی اروپا


خلیل
پیش بینی اشغال افغانستان از سوی شوروی: سند اجتماع استخباراتی_قسمت- 11


محمد امین فروتن
دالـردرمانی یاجوشانده ای استخباراتی ؟


  مهرالدین مشید
هرچند پیمودن کوره راهء صلح دشوار است واما ناگزیر باید آنرا پیمود


  عبدالو کیل کوچی
جوانان آینده سازان جامعه


 انجنیـر خلیـل الله روفی
مهمان ناخوانده درجرگۀ شاعران پشتون


سیدموسی عثمان هستی
حکمتيار ميراثخور قاتلين چھارده صدسالۀ تاريخ


عبدالاحمد فیض
وفول هنجارهای جهانی درپیگیری وتعقیب جنایتکاران جنگی


 الحاج عبدالواحد سيدی
پی گیری  انکشاف زمینداری  قلمرو های افغانی


پوهندوی دوکتورسيدحسام مل
پښتون وروره




 کابلی : خرافات مقدس






کارتونهای تازه از عتيق شاهد




شنبه 10 ميزان 1395 خورشيدی برابر با اول اکتوبر 2016 ميلادی

 

نگاهی به زندگی افغان ها در مناطق تحت کنترل تروریست‌ها

کدامیک بدترند: طالبان یا داعش؟

دیپلماسی ایرانی به نقل از فارن پاليسی : "کدام یک بدتر است داعش یا طالبان؟" این پرسشی بود که موجی از خنده را در پی داشت. من در اتاقی صحبت می کردم که تعداد زیادی از زنان افغان که به تازگی از  ولایت ننگرهار در شرق افغانستان فرار کرده اند حضور داشتند. منطقه ای که تحت کنترل گروه های داعش است. البته خنده این زنان چندان طولانی نبود.

یکی از زنان پاسخ می دهد: «داعش بدتر است. آنها همه را می کشند از پسر و دختر گرفته تا زن و مرد. همه را می کشند.»

زندگی این زنان تحت کنترل داعش به قدری اسفناک بوده که اغلب آنان از سال های نخستی که زیر ضرب حکومت طالبان سپری کرده اند، به خوبی یاد می کنند. در حالی که رفتار طالبان با غیرنظامیان (به ویژه زنان) بسیار بد و تنفرآمیز بود، داعش سطحی از خشونت را علیه روستاییان مناطق تحت کنترل خود در پیش گرفته که به اعتقاد ناظران در طول 38 سال درگیری های افغانستان بی سابقه بوده است.

شایعه حضور داعش در افغانستان نخستین بار سال 2014 مطرح شد و در ابتدا با شاخ و برگ های زیادی همراه بود. با این حال، اوایل 2015 بود که داعش برنامه اش را برای توسعه فعالیت هایش در جایی که "خراسان" خواند، اعلام کرد. خراسان محدوده ای است که بخش هایی از پاکستان و افغانستان را شامل می شود. در اواسط 2016 تلاش های داعش برای افزایش حضور در بخش های دیگر افغانستان در اغلب موارد با شکست همراه شد. اما این گروه حالا کنترل بخش های زیادی از چهار منطقه ننگرهار را در اختیار دارد که تقریبا هم مرز با پاکستان است.

زمانی که داعش برای نخستین بار در افغانستان ظهور کرد، شبه نظامیان آن با طالبان به طور کج دار و مریز ائتلاف کردند. اساس این ائتلاف مخالفت آنان با دولت اشرف غنی در افغانستان بود که از طرف ایالات متحده حمایت می شود. برخی از اعضای داعش اعضای پیشین طالبان هستند که هنوز ارتباطاتی با این گروه دارند. اما آن چه شرایط را پیچیده تر می کند این است که بسیاری از خانواده ها در افغانستان افرادی را در حکومت و اعضایی را در گروه های شورشی دارند. رابطه طالبان و داعش زمانی به سردی گرایید که گروه نخست، تروریست های داعش را به عنوان تهدیدی جدی تلقی کرد. به این ترتیب درگیری ها میان دو گروه بالا گرفت.

طالبان و داعش اساسا اهداف کاملا متفاوتی دارند. همان طور که رهبر طالبان نهم سپتامبر 2016 گفته است، هدف این گروه تلاش برای به دست گرفتن کنترل مجدد افغانستان است. این هدف اما کاملا در تضاد با جاه طلبی های جهانی داعش است که خلافت جهانی خود را رسما اعلام کرده و همه مسلمانان جهان را به بیعت با رهبری آن فرا می خواند. برهان اسامه، تحلیلگر افغان، می گوید: "طالبان زمانی از شبه نظامیان خارجی استقبال می کرد که در خاک افغانستان از این گروه (طالبان) تبعیت کنند، اما داعش سازمانی است که ادعای برتری بر همه گروه های شبه نظامی و جهادی در جهان را دارد و تقریبا بعید است که از طالبان تبعیت کند."

هنوز مشخص نیست که ولایت ننگرهار در اهداف جهانی داعش چطور تعریف شده است. روستاییانی که با شبه نظامیان داعش مقابله کرده اند، می گویند داعش قصد دارد دولت افغانستان را سرنگون کرده و نام این کشور را به "خراسان" تغییر دهد. برخی دیگر از روستاییان می گویند داعش افغانستان را به عنوان پایگاهی برای اجرای عملیات خود در آسیای مرکزی می بیند و می گویند که در میان اعضای داعش در ولایت ننگرهار افرادی از آسیای مرکزی نیز وجود دارند.

زنانی که از مناطق تحت کنترل داعش گریخته اند، می گویند خانواده هایشان حاضر نشده اند که محل سکونت خود را ترک کنند، جایی که سال هاست میدان جنگ طالبان و نیروهای دولتی بوده است و در نهایت این تهدید داعش بوده که باعث خروج طالبان از این مناطق شده است. مریم، 45 ساله، می گوید: «دو ماه پیش به جلال آباد آمدیم. کودکانم محصل بودند اما داعش اجازه نمی داد که به مدرسه بروند. مدرسه سه ماه پیش تعطیل شده بود. آنها تهدید کرده بودند که مدارس را منفجر خواهند کرد. داعش با پخش شبنامه از والدین خواسته بود که از فرستادن کودکانشان به مدرسه خودداری کنند. آنها به ساکنان منطقه هم دستور داده بودند که برای عبادت به مسجد نروند در غیر این صورت مسجد را منفجر خواهند کرد. تا این که یک روز مسجدی را منفجر کردند.» 

افرادی که در مناطق تحت کنترل داعش زندگی می کنند از خشونت های مداوم این گروه صحبت می کنند: تیرباران ها، سر بریدن ها و بمبگذاری ها. این گروه همچنین افرادی را که با دولت همکاری دارند هدف قرار می دهند. یک مرد میانسال می گوید: «خواهرزاده 18 ساله مرا سر بریدند. مردم می گفتند که او جاسوس است اما او فقط یک کشاورز ساده بود.»

یک زن دیگر می گوید: «آنها روزانه یک یا دو نفر را در روستا می کشتند. بیشتر این افراد کسانی بودند که برای دولت کار می کردند. همچنین تعداد زیادی زن، مرد و کودک بودند که ربوده می شدند و دیگر خبری از آنان نمی شد.»

اما چیزی که در این میان متوقف شده بود، زندگی بود. یک زن می گوید: «داعش زنان را مجبور کرده بود که خانه نشین شوند. اگر بیرون می رفتید شما را می ربودند. هیچ کس نمی توانست بیرون برود، حتی تا نزدیکترین مغازه.»

داعش همچنین روستاییان را مجبور می کرد که برای این گروه کار کنند. یک زن می گوید: «ما برای آنها آشپزی می کردیم. ما مجبور بودیم آشپزی کنیم چون به این ترتیب آنها با ما کاری نداشتند.»

 

دسیسه‌بـاوری کرزی و حکمتیار

8 صبح : دریافت اشتباه بسیاری از نخبه‌گان پشتون از جمله کرزی و حکمتیار این است که گروه طالبان مذاکره پذیراند، ولی گویا خارجی‌ها آنان را نمی‌گذارند. حامد کرزی بارها این باورش را به به‌مناسبت‌های مختلف به‌زبان آورده است. حکمتیار هم در پیام ضبط‌شده‌ای که به ارگ فرستاده بود،گفت جنگ کندز سبب شد که نیروهای محدود نظامی ناتو در افغانستان ماندگار شوند. از سخنان حکمتیار هم چنین بر می‌آمد که نیروهای محدود نظامی ناتو در افغانستان می‌خواهند جنگ ادامه یابد تا حضورشان توجیه عقلانی شود. جالب این است که واکنش عبدالکریم خرم، رییس دفتر ریاست‌جمهوری در زمان حاکمیت کرزی به سقوط کندز در سال گذشته نیز همین بود. آقای خرم در آن زمان گفت که هدف اصلی از سقوط کندز، توجیه حضور نیروهای ناتو در افغانستان است.
تنها رییس‌جمهور محمداشرف غنی و نزدیکانش در این مورد دید متفاوت دارند. غنی به صراحت می‌گوید که تروریسم ناشی از بحران درونی تمدن اسلام است. اشرف غنی در سخنرانی‌هایش در خارج از کشور همیشه می‌گوید که عناصر تروریست می‌خواهند هویت تمدنی اسلام را از مجموع مسلمانان عالم بربایند و آن را به‌نام خود مصادره کنند. منظور ایشان این است که تروریسم یک تعامل خودجوش در درون دنیای اسلام است و ناشی از دسیسه‌ی کشورهای غربی نیست.
دکتر زلمی خلیل‌زاد، سفیر پیشین امریکا در افغانستان هم باورش این است که تروریسم محصول انحطاط تمدنی است که مسلمانان ساخته بودند. او در کتاب خاطراتش نوشته است که این باورش را با جورج دبیلوبوش رییس‌جمهور پیشین امریکا در کاخ سفید در میان گذاشت.
اما کرزی، حکمتیار، ارغندیوال و دیگران به‌رغم اختلاف‌هایی که با هم‌دیگر دارند، در این نکته متفق‌اند که جنگ جاری در افغانستان، محصول دسیسه‌ی امریکا و غرب است. آنان‌چنان دسیسه‌باور شده‌اند که به شواهد و مدارک اهمیت نمی‌دهند. آنان نمی‌دانند که حضور امریکا و ناتو در افغانستان خیلی پرمصرف است و سیاست‌مداران امریکایی و اروپایی، برای این‌که محبوبیت بخرند، تلاش می‌کنند که زمینه را برای پایان این حضور فراهم کنند. اما این چیزی است که کرزی و برخی از نخبگان پشتون، آن را قبول ندارند.
این نخبگان پشتون محبوبیت اجتماعی قابل‌توجه ندارند. حکمتیار تصور می‌کرد که طالبان او را به‌عنوان متحد خود می‌پذیریند، اما نپذیرفتند، به‌دلیل این‌که حکمتیار به‌رهبران آنان به‌عنوان امیرالمومنین بیعت نکرد. حکمتیار هم‌چنان تصور می‌کرد که کاریزمای پشتون‌ها در جنگ با شوروی‌ها بود. او می‌پنداشت که پس از
۲۰۰۱ قادر خواهد بود که نقش اجتماعی و سیاسی خود را به‌عنوان یک کاریزمای قومی و مذهبی برای پشتون‌ها احیا کند، اما در عمل دیده شد که چنین چیزی ممکن نیست. طالبان خلای رهبری سیاسی در بسیاری از روستاهای جنوب افغانستان را پرکرده بودند و دیگر جایی برای حکمتیار نبود.
کرزی هم تصور می‌کرد پس از سقوط طالبان، بدل به کاریزمای قومی می‌شود. اما گسترش شورش طالبان سبب شد که این باور کرزی غلط ثابت شود. کرزی نتوانست که روستایی‌های جنوب را برضد گروه طالبان بسیج کند. اما طالبان توانستند که نارضایتی پشتون‌های روستایی از حکومت را بدل به مخالفت فعال کنند و تفنگ را به شانه‌ی جوانان روستاهای دوردست هلمند و قندهار بگذارند. حامد کرزی به جای این‌که به ناتوانی خودش در بسیج پشتون‌های روستایی اذعان کند، فرافکنی می‌کند. نزدیکان آقای کرزی پیوسته ادعا می‌کردند که ایالات متحده و ناتو با برکناری مرحوم جان‌احمد خان، شیراحمدخان آخندزاده و گل‌آقا شیرزوی از ولایت‌های ارزگان، هلمند و قندهار، به طالبان فرصت دادند تا موضع‌شان را در این ولایات تقویت کنند. نزدیکان کرزی ادعا می‌کردند کسانی که بعدا به‌عنوان والیان ارزگان، هلمند و قندهار گماشته شدند، پایگاه اجتماعی نیرومند درآن ولایات نداشتند.
کرزی بعدا رسما اعلام کرد که امریکا در افغانستان ثبات نمی‌خواهد و طوری فضاسازی می‌کند که گروه طالبان به جنگ ادامه دهند. کرزی برکناری دوستانش از سمت‌های ولایات ارزگان، قندهار و هلمند را برنامه‌ی عمدی برای بحران‌سازی خواند. روشن است که این گفته‌ها همه دسیسه‌باوری است.کسانی که به تیوری دسیسه باور دارند، فکر می‌کنند که چند نفر در امریکا دریک اتاق نشسته‌اند و برای ناامن‌سازی دنیا از جمله افغانستان و افراطی‌سازی پشتون‌ها برنامه‌ریزی می‌کنند. چنین چیزی را عقل و منطق قبول نمی‌کند.
طالبان ریشه‌ی عمیق اجتماعی در شبه قاره‌ی هند و بخش‌هایی از افغانستان دارند. طالبان مربوط به جریان دیوبندی هستند. شیخ ولی‌الله دهلوی که در قرن هجده میلادی در مدینه تحصیل می‌کرد، به لحاظ اعتقادی از شیخ‌محمد ابن عبدالوهاب اثر پذیرفت. او به هند برگشت، سلسله مدارسی را بنیاد نهاد و بعد کسانی که خود را پیرو او می‌دانستند مدرسه‌ی دیوبند و تفکر دیوبندی را شکل دادند. تفکری که خیلی تندروانه است و با تمدن معاصر سر سازگاری ندارد. پسر شیخ ولی‌الله دهلوی، پس از مرگ پدر، در همان قرن هجدهم میلادی سرزمین هند را «دارالحرب» اعلام کرد. پسر شیخ، با اصلاحات اجتماعی، اقتصادی و حقوقی‌ای که استعمار بریتانیا در شبه‌قاره اعمال می‌کرد، مخالفت کرد. با تقسیم شبه‌قاره در سال
۱۹۴۷ بسیاری از رهبران تفکر دیوبندی به کشور تازه تاسیس پاکستان آمدند و با تشکیل سلسله مدارس دینی و جریان سیاسی جمعیت العلمای اسلام، به دیوبندیسم رسمیت دادند. طالبان با افتخار می‌گویند که شاگردان مولانا سمیع‌الحق هستند.
در افغانستان هم طالبان توانستند که صاحب محبوبیت اجتماعی شوند. یگانه نیروی پشتونی که بعد از سقوط داوودخان توانستند بخشی کلانی از جامعه‌ی پشتون را بسیج کنند، طالبان بودند. حکمتیار کاریزمای پشتون‌ها در دهه
۱۹۸۰ و پس از آن نبود. اما رهبران طالبان محبوبیت اجتماعی گسترده در نیمه‌ی دوم دهه‌ی نود در روستاهای پشتون‌نشین به‌دست آوردند. حتا برخی از لیبرال‌های پشتون نیز هم‌صدا با روستایی‌های هم‌زبان‌شان، به طالبان بیعت کردند. با سقوط طالبان، انتظار جامعه‌ی جهانی و مردم افغانستان این بود که حامد کرزی بدل به کاریزمای پشتون‌ها شود. اما کرزی نتوانست از پشتون‌های روستایی محبوبیت بخرد. حکمتیار هم مشروعیت اجتماعی از پشتون‌ها خریده نتوانست. طالبان اما پایگاه اجتماعی خود را تاحدودی حفظ کردند. منظور نگارنده این نیست که حالا هم اکثریت پشتون‌ها از طالبان حمایت می‌کنند. اما این واقعیت هم غیرقابل انکار است که گروه طالبان در روستاهای دوردست ارزگان، قندهار و هلمند، محبوبیت خود را به رغم بی‌رحمی و کشتار توسط این گروه، حفظ کرده‌اند.
کرزی و دیگر نخبگان پشتون اما به‌جای این که به ‌ناتوانایی سیاسی و اجتماعی خود اعتراف کنند، به تیوری دسیسه پناه می‌برند. اگر امریکا طالبان را ایجاد کرده است و نمی‌خواهد آنان از بین بروند، چرا در این
۱۵ سال این‌قدر خون‌وپول را در مبارزه با آنان هزینه کرد؟ طالبان یک نیروی اسلام‌گرای خشن است که تمدن معاصر را نمی‌پذیرد، با جمهوریت مشکل دارد، داعیه‌اش گسترش قلمرو امارتش است و محبوبیت اجتماعی خود را هم در درون افغانستان به‌دلیل ناتوانی نهادهای دولتی و سیاست‌مداران افغان، حفظ کرده است. مردم افغانستان چانس آورده‌اند که جامعه‌ی جهانی طالبان را نمی‌خواهد. جامعه جهانی می‌داند که اگر طالب بار دیگر به قلمرو افغانستان دست یابد، بار دیگر یک امارت خشن ایدیولوژیک شکل می‌گیرد و تروریسم ضد غرب، گسترش می‌یابد.

 

دوستم: جنگ‌های میان گروهی اشتباه بزرگ بود

8 صبح : جنرال عبدالرشید دوستم معاون اول ریاست‌جمهوری، جنگ‌های گذشته میان‌گروهی دهه هفتاد در افغانستان را یک «اشتباه بزرگ» توصیف کرده، می‌گوید که نباید چنین جنگ‌هایی تکرار شود.
آقای دوستم در پیامی که به‌مناسبت گرامی‌داشت از پنجمین سالروز ترور برهان‌الدین ربانی رییس پیشین شورای عالی صلح و رییس‌جمهور پیشین فرستاده بود، گفت که او در مراسم گرامی‌داشت از هجدهمین سالروز ترور احمدشاه مسعود نیز می‌خواست تا این موضوع را با مردم مطرح کند. آقای دوستم در این پیام خود گفته است: «امروز من یادآور می‌شوم که جنگ‌های ما در برابر هم‌دیگر اشتباه بزرگ بود و تکرار آن، اشتباه‌ بزرگ می‌باشد. من در روز شهادت آمر صاحب شهید نیز به برادرش ذریعه تلفن یادآور شدم که فرصتی پیش آید که برخی از گفته‌هایم را در حضور جمعی ابراز بدارم تا جوانان ما می‌شنیدند و از آن عبرت می‌گرفتند.»
عبدالرشید دوستم هم‌چنین به ختم اختلافات میان حزب جنبش ملی به رهبری خودش و جمعیت اسلامی تاکید کرد و گفت که برخی از حلقات می‌خواهند تا این دو حزب را از همدیگر دور سازند. آقای دوستم از جنبش ملی و جمعیت اسلامی به‌عنوان دو جریان «برادر» یاد کرد و گفت که ایجاد تنش‌ها میان این دو حزب، کار «دشمنان» است. در پیام معاون اول ریاست جمهوری در این مراسم که اکثر رهبران ارشد جمعیت اسلامی نیز حضور داشتند، آمده است که برای از بین‌بردن تنش‌‌ها میان جنبش ملی و جمعیت اسلامی دقت بیشتری صورت گیرد. آقای دوستم گفته: «به‌جای اتهام‌واردکردن به هم‌دیگر، نگذاریم که دشمنان ما و کشور عزیز ما از تنش‌های درونی‌مان بهره‌ ببرند.»
در همین حال، عبدالله عبدالله رییس اجرایی حکومت وحدت ملی نیز،‌ می‌گوید که مجاهدین تلاش می‌کردند تا باهم نزدیک شوند. آقای عبدالله گفت که این تلاش‌ها از بیست و‌سه سال به این طرف ادامه داشته است.
رییس اجرایی حکومت وحدت ملی با اشاره به امضای موافقت‌نامه صلح میان دولت و حزب اسلامی، افزود که این تلاش‌ها خیلی دیر نتیجه داد. به گفته او، فرصت‌های زیادی در این مدت از دست رفت.
اظهارات جنرال دوستم، مبنی بر پذیرفتن «اشتباه‌بودن جنگ‌های میان گروه او و دیگر طرف‌ها» گامی در زمینه‌ی دانستن و پی بردن به اشتباهات رهبران خوانده می‌شود.
آگاهان می‌گویند که پذیرفتن اشتباه توسط رهبران گذشته، گامی به پیش است و باید دیگر رهبران هم به آن اعتراف کنند.
این آگاهان می‌گویند که به هر اندازه‌ای که سیاست‌مداران ما اشتباه‌های‌شان را بپذیرند، در سیاست‌های امروز و آینده می‌توان موفق بود.
عزیز رفیعی، رییس مجتمع جامعه‌ی مدنی افغانستان می‌گوید: «هر قدر سیاست‌مداران ما بتوانند بیشتر اعتراف بکنند، بپذیرند اشتباهات گذشته‌شان را، به همان اندازه می‌توانیم در سیاست‌های آینده موفق‌تر و قوی‌تر باشیم. متاسفانه در افغانستان فرهنگ پذیرفتن اشتباه‌ها بسیار کم بوده، هر کس هر آن‌چه را انجام می‌داده یا انجام می‌دهد، فکر می‌کند که بهترین است، در حالی که متاسفانه قضاوت قسمی است که ما مسلسل از تجربیات خود نمی‌آموزیم و هیچ‌گاهی هم اعتراف نمی‌کنیم که کارهای ما اشتباه بوده است. آغاز پذیرش اشتباهات گذشته می‌تواند دریچه‌ای باشد برای بهتر‌شدن وضعیت»
شعار مرگ بر کرزی
در مراسم گرامی‌داشت از پنجمین سالروز ترور آقای ربانی که روز جمعه در خیمه لویه‌جرگه برگزار شد، برخی از شرکت‌کنندگان این مراسم، شعارهای «مرگ بر کرزی» سر دادند. حامد کرزی نیز در این مراسم شرکت داشت. این شعارها زمانی سر داده می‌شد که عبدرب‌الرسول سیاف، از رهبران جهادی در حال سخنرانی بود.
با بلندشدن شعارهای «مرگ بر کرزی» مراسم اخلال و حامد کرزی مجبور شد تا پشت میز خطابه برود و شرکت‌کنندگان را به آرامش دعوت کند. آقای کرزی یک تن از کسانی را که شعار مرگ بر وی می‌فرستاد، از جمع دیگر شرکت‌کنندگان به پشت میز خطابه خواست و او را به آغوش کشید. آقای کرزی پس از این حرکت خود گفت که در افغانستان، آزادی بیان وجود دارد و او نیز با شخصی که شعار مرگ بر وی می‌فرستاد، آشتی کرده است.
حامد کرزی در این مراسم اعتراض‌ها بر وی را به امریکایی‌ها نسبت داد و گفت: «بسیار مرا مرگ گفته، امریکایی‌ها هر روز مرا مرگ می‌گویند، هر روز امریکایی‌ها تبلیغات مرگ بر کرزی را می‌کنند.»
حامد کرزی رییس‌جمهور پیشین، اخیرا در مصاحبه‌ای، از گروه طالبان حمایت کرده بود. این اظهارات آقای کرزی واکنش‌هایی را در بین مردم و سیاست‌مداران در قبال داشت.
هم‌چنین عطامحمد‌ نور سرپرست ولایت بلخ نیز، در برابر اظهارات اخیر آقای کرزی واکنش نشان داد و گفت که برخی‌ها قربانی‌های مردم و نیروهای امنیتی را در برابر گروه‌های تروریستی به مسخره می‌گیرند. آقای نور افزود که این افراد مجاهدین را نیز با گروه‌های تروریستی در یک صف قرار می‌دهند.
پنج‌سال پیش، برهان‌الدین ربانی در شامگاه سه‌شنبه، بیست‌و‌نهم سنبله
۱۳۹۰، توسط فردی که خود را پیام‌آور صلح نامیده بود، در منزلش ترور شد. این پیام‌آور صلح که خود را عصمت‌الله معرفی و برای کشتن آقای ربانی مواد انفجاری را در دستارش جای‌گزاری کرده بود، هنگام احوال‌پرسی با رییس پیشین شورای عالی صلح، منفجر ساخت. در زمان وقوع این حمله معصوم ستانکزی رییس اداره امنیت ملی که در آن وقت مسوولیت دارالانشای شورای عالی صلح را به عهده داشت، نیز زخمی شد. مقام‌های دولتی پس از تحقیقاتی اعلام کردند که این حمله در پاکستان طراحی شده بود.

 

اولین پیامد توافق غنی و حکمتیار؛ طالبان افغان و حزب اسلامی درگیر شدند

در حالی که توافقنامه صلح در افغانستان به امضای دولت کابل و حزب اسلامی رسید، برخی منابع افغان از درگیری این حزب با گروه طالبان افغان خبر می‌دهند.

به گزارش خبرگزاری تسنیم، توافقنامه صلح بین دولت کابل و حزب اسلامی حکمتیار روز گذشته به امضای اشرف‌غنی رئیس‌جمهور افغانستان و گلبدین حکمتیار رهبر حزب اسلامی رسید.

در مراسم امضای توافقنامه صلح، رهبر حزب اسلامی در پیام ویدئویی خود گفت که کشمکش و درگیریهای راه حل نیست، طالبان به صلح بپیوندند و خواسته‌های معقولی را ارائه کنند.

حکمتیار با تاکید ادامه داد که بیائید مذاکره کنید و اگر صلح جواب نداد، به کوهها برگردید.

مقامات کابل نیز از طالبان افغان خواستند تا مانند حزب اسلامی به روند صلح افغانستان بپیوندند.

این در حالی است که گروه طالبان به رهبری ملاهیبت الله با توافقنامه صلح دولت افغانستان و حزب اسلامی به رهبری گلبدین حکمتیار اعلام مخالفت کرده بود.

طالبان در بیانیه‌ای اعلام کرده بود که توافقنامه صلح دولت افغانستان و حزب اسلامی حکمتیار محکوم است.

گروه طالبان به رهبری ملا هیبت الله گفته بود که حکمتیار با پشت کردن به  جهاد، مرتکب جرم بزرگی شده است.

با این حال، برخی منابع افغان از درگیری جنگجویان طالبان افغان و حزب اسلامی حکمتیار در افغانستان خبر می‌دهند.

گزارش‌های درگیری حزب اسلامی و گروه طالبان افغان در حالی منتشر می‌شود که شورای عالی شاخه انشعابی طالبان به سرکردگی «ملا رسول» از مصالحه حزب اسلامی با دولت افغانستان با انتشار بیانیه‌‌ای اعلام حمایت کرده بود.

جنگ حزب اسلامی با امنیت ملی افغانستان

در نتیجه درگیری میان پرسونل امنیت ملی و يکى از قوماندانان سابق حزب اسلامی در شهر پلخمری ولایت بغلان، یک تن کشته شد و شش تن دیگر مجروح گردیده است.

احمد جاوید بشارت سخنگوی پولیس بغلان به پژواک گفت که اين درگیری شام امروز در منطقه بلاک های سمنت غوری در شهر پلخمری صورت رخ داده است.

وی افزود که در این درگیری میان منسوبان امنیت ملی و ملا علم یک تن از قوماندانان جهادی اسبق حزب اسلامی، یک کارمند امنیت ملی کشته شده و شش تن دیگر به شمول یک فرد ملکی و پسر ملا علم جراحت برداشته است.

موصوف می گوید که پولیس تحقیقات خویش را در این مورد آغاز کرده است.

در همین حال، داکتر عبدالحلیم غفاری معاون ریاست صحت عامه ولایت بغلان گفت که هفت مجروح از این درگیری به شفاخانه انتقال یافته است که یکتن آنها به دلیل وخیم بودن وضعیت صحی اش جان باخت.

همچنان موصوف علاوه نمود که شش دیگر از مجروح در حال درمان قرار دارد و وضعیت صحی شان قناعت بخش می باشد.

این در حالی است که چهار ماه قبل نیز منسوبین قطعه واکنش سریع ریاست امنیت ملی در منطقه ریاست مواد نفتی شهر پلخمری مورد حمله افراد مسلح غیرمسوول قرار گرفته که دو تن از سربازانش کشته شده بود.

طبق يک خبر ديگر، بر اثر واژگون شدن یک موتر باربری در ولسوالی قیصار ولايت فارياب، یکتن جان باخت و شش تن به شمول یک طفل مجروح گردیده اند.

داکتر معروف ثمر رییس صحت عامه فاریاب میگوید که یک جسد، دو زخمی در کلینیک صحی قیصار و چهار زخمی در شفاخانه افغان - ترک میمنه انتقال گردید.

ثمر گفت که وضعیت صحی مجروحین قناعت بخش است.

 

توافقنامه سه جانبه ترانزیتی چابهار کلید توسعه منطقه است

به گزارش ایرنا،رسانه های هند با انتشار سخنان وزیران راه و شهرسازی ایران، کشتیرانی و بزرگراههای هند و حمل و نقل افغانستان درنشست سه جانبه اعلام کردند این سه کشور اراده جدی برای اجرای هرچه سریعتر توافقنامه سه جانبه ترانزیتی دارند.
روزنامه انگلیسی زبان 'بیزنس استاندارد' روز جمعه در مطلبی نوشت برگزاری نشست سه جانبه وزیران حمل ونقل ایران ،هند و افغانستان ،عزم جدی این سه کشور را برای اجرای هرچه سریعتر توافقنامه سه جانبه نشان داد.
درادامه این مطلب اضافه شده است این توافقنامه می تواند زمنیه دسترسی ارزان و سریعتر هند به آسیای میانه و افغانستان را فراهم کند.
به نوشته این روزنامه، وزیران حمل ونقل ایران ،افغانستان و هند در نشست سه جانبه تعهد خود را برای تسریع در توافقنامه سه جانبه اعلام کردند.
خبرگزاری هندی پی تی ای نیز با اشاره به برگزاری نشست دو جانبه بین ایران و هند نوشت دراین نشست وزیران راه و شهرسازی ایران و کشتیرانی ،حمل و نقل و بزرگراههای هند آخرین وضعیت توسعه سرمایه گذاری در بندر چابهار را بررسی کردند.
درادامه این مطلب با اشاره به برگزاری توافقنامه سه جانبه ترانزیتی چابهار اضافه شده است این توافقنامه زمینه افزایش مبادلات تجاری و حمل و نقل کالا بین ایران ،افغانستان وهند را افزایش می دهد.
خبرگزاری پی تی ای درادامه این مطلب به نقل از وزیر راه و شهرسازی نوشت توافقنامه چابهار نقشی کلیدی در ارتباطات منطقه ای خواهد داشت.
درادامه این مطلب اضافه شده است توافق چابهار نقش کلیدی در ارتباطات منطقه ای دارد.
در بخش دیگری از این مطلب با اشاره به اهمیت کریدور شمال و جنوب اضافه شده است وزیران راه وشهرسازی ایران و هند بر توسعه خطوط ریلی ازجمله راه آهن چابهار- زاهدان و گسترش آن به داخل افغانستان تاکید کردند.
به نوشته خبرگزاری هندی پی تی ای ،ایران و افغانستان تلاش بیشتری برای سرعت بخشیدن به اجرای توافقنامه چابهار دارند.
خبرگزاری پی تی ای هند دراین مطلب اضافه کرد هند، ایران و افغانستان تلاش بیشتری برای سرعت بخشیدن به اجرای شدن توافق چابهار انجام می دهند.
خبرگزاری پرس تراست ایندیا به نقل از 'نیتین گادکاری ' وزیر کشتیرانی ،حمل و نقل و بزرگراههای هند اضافه کرد هند متعهد به توسعه بندر چابهار است و بزودی عملیات طرح توسعه آغاز می کند.
به گفته وی دهلی نو طرح توسعه بندر چابهار را در زمان بندی اعلام شده به اتمام می رساند.
روزنامه 'ایندین اکسپرس' دیگر روزنامه هندی به نقل از 'نیتین گادکاری'نوشت : نخست وزیر هند علاقه زیادی به اجرای هرچه سریعتر توسعه بندر چابهار دارد.
به نوشته این روزنامه ،فاصله بندر 'کاندلا' هند به چابهار کمتر از فاصله دهلی نو به بمبئی است و این نزدیکی اهمیت سرمایه گذاری در این بندر را دوچندان می کند.
این نشریه ،دارا بودن ذخایر نفت و گاز، نزدیکی به افغانستان و کریدور شمال و جنوب را از دیگر عوامل علاقمندی هند برای سرمایه گذاری درچابهار عنوان کرد.
این روزنامه معتبر هندی به نقل از وزیر کشتیرانی ،حمل و نقل و بزرگراههای هند نوشت مشکلات موجود برای اجرای توافقنامه چابهار برطرف شده است.
روزنامه 'بیزنس لاین' دیگر روزنامه انگلیسی زبان هند با اشاره به نشست سه جانبه وزیران ایران ، هند و افغانستان نوشت این سه کشور دو ماه دیگر نیز در نشستی برای بررسی ظرفیت های بندر چابهار باهم دیدار می کنند.
روزنامه انگلیسی زبان 'تایمز او ایندیا' نیز در مطلبی نوشت در دیدار وزیر راه و شهرسازی ایران و وزیر کشتیرانی ،حمل ونقل و بزرگراههای هند بر تلاش دو کشور برای همکاری دو جانبه و چند جانبه برای توسعه بند رچابهار تاکید شد.
درادامه این مطلب اضافه شده است همکاری دو جانبه وچند جانبه در بندر چابهار به نفع کشورهای منطقه وجهان است .
'عباس آخوندی' وزیر راه و شهرسازی کشورمان بامداد چهارشنبه وارد دهلی نو پایتخت هند شد.
وی روز چهارشنبه با وزیران راه آهن و کشتیرانی ،حمل و بزرگراههای هند در خصوص همکاری های ریلی و توسعه بندر چابهار گفت وگو کرد.
آخوندی همچنین با شرکت در نشست دوجانبه و سه جانبه وزیران حمل نقل هند و افغانستان آخرین وضعیت سرمایه گذاری در چابهار و توافقنامه سه جانبه ترانزیتی را بررسی کرد.
وی روزگذشته نیز با سفر به بمبئی از بندر جواهر لعل نهرو یکی از بنادری که در طرح توسعه بندر چابهار مشارکت دارد بازدید و از نزدیک با توانمندی و فعالیت بزرگترین بندر هند آشنا شد.
وزیر راه شهرسازی همچنین روز گذشته با تعدادی از مدیران شرکت های کشتیرانی هند درخصوص افزایش مبادلات تجاری و حمل و نقل دریایی بین دو کشور گفت وگو کرد.
وی همچنین شب گذشته درنشستی با مدیران اگزیم بانک هند در بمبئی درخصوص خط اعتباری 150 و 85 میلیون دلاری این بانک برای توسعه بندر چابهار تبادل نظر کرد.

 

انتقاد شدید سازمان‌های حقوق بشر آلمانی از سیاست پناهندگی اتحادیه اروپا

سازمان دفاع از حقوق پناهندگان آلمان و سازمان عفو بین الملل به مناسبت روز پناهندگان (۳۰ سپتامبر) سیاست اتحادیه اروپا در قبال پناهندگان و بستن توافق با کشورهایی که خود عامل پناهندگی هستند را شدیدا مورد انتقاد قرار دادند.

به گزارش خبرگزاری تسنیم به نقل از نشریه "دی سایت"، سازمان دفاع از حقوق پناهندگان آلمان «Pro Asyl» و سازمان عفو بین الملل به اتحادیه اروپا درباره توافق پناهندگان با کشورهایی مانند مصر و سودان که اخیرا از طرف برخی مقامات اروپایی مطرح شده است هشدار دادند.

این دو سازمان حقوق بشری انتقاد شدیدی به سیاست پناهندگان اتحادیه اروپا وارد کردند.

"ویبکه یودیت"، از کارشناسان سیاست پناهندگی سازمان عفو بین الملل در آلمان در این باره اظهار داشت: کمیسیون اروپایی سعی می کند مسئولیت خود برای پناهندگان را همچنان به بیرون از مرزهای اروپایی منتقل کند.

این دو سازمان حقوق بشری به مناسبت روز پناهندگان در آلمان (30 سپتامبر) انتقاد  شدید خود به سیاست پناهندگان اتحادیه اروپا را وارد کردند.

سازمان عفو بین الملل این انتقاد را وارد کرد که اتحادیه اروپا همچنین با کشورهایی قرارداد می بندد که حتی خود انسان ها را سرکوب می کنند.

یودیت تصریح کرد که اتحادیه اروپا همچنین ابایی از این ندارد که با دولت هایی همکاری کند که خودشان نقض حقوق بشرهای شدیدی را مرتکب شده و به این ترتیب انسان ها را مجبور به فرار می کنند.

همچنین سازمان دفاع از حقوق پناهندگان آلمان نیز به رویکرد اتحادیه اروپا در قبال پناهندگان انتقاد سختی وارد کرده و "گونتر بورکهارت"، رئیس سازمان دفاع از حقوق پناهندگان آلمان موضع سیاستمداران اروپایی در قبال مسئله حقوق بشر را ریاکارانه دانست.

سران کشورهای اروپایی در نشست اخیر خود بستن توافق پناهندگان مشابه ترکیه با برخی کشورهای آفریقایی به منظور کاهش هجوم پناهندگان به اتحادیه اروپا را مد نظر قرار دادند. در بین کشورهای آفریقایی مد نظر اروپا مصر و سودان هم قرار دارند.

سازمان عفو بین الملل با اشاره به گزارش اخیر خود مبنی بر اینکه دولت سودان در این سال 30 بار سلاح های شیمیایی علیه مردم خود به کار برده است تاکید کرد که همان نیروهای امنیتی که برای فرار حدود 3.7 میلیون سودانی مسئول هستند حالا باید از این مسئله جلوگیری کنند که پناهندگان از طریق سودان به دریای مدیترانه دسترسی پیدا کنند.

یودیت از سازمان عفو بین الملل آلمان همچنین به شرایط بد حقوق بشر در مصر اشاره کرده و اظهار داشت: تنها در سال گذشته نیروهای امنیتی مصر حداقل 20 سودانی و یک دختر هشت ساله سوری را در مرزهای خود هدف گلوله قرار دادند.

وی همچنین توافق پناهندگان اتحدیه اروپا با ترکیه را غیر انسانی ارزیابی کرد.

بورکهارت نیز در این باره گفت: اینکه توافق پناهندگان با ترکیه را به عنوان اصل سیاست پناهندگی مشترک اروپایی به نمایش درآوریم یک تابو شکنی فاجعه آمیز است.

این سازمان های حقوق بشری همچنین این مسئله را با دید انتقادی می بینند که بسیاری از پناهندگان در آلمان دیگر از حمایت های کامل برخوردار نمی شوند و الحاق آن ها به خانواده هایشان سخت تر شده است. در همین حال تقریبا هفتاد درصد پناهندگان سوری و 30 درصد پناهندگان اریتره از حمایت های سوبسیدی برخوردار می شوند.

بورکهارت در این باره گفت: این خواست اعلام شده دولت آلمان بود که از پیوستن اعضای خانواده پناهندگان به آن ها جلوگیری کند.

 

 

 


Copyright ©2016
استفاده از مطالب آريايی با ذکر ماخذ آزاد است

بالا
آرشيف * صفحة دری
بازگشت