کنگرۀ حزب مردم افغانستان ویا تقسیم حزب نهضت بدو بخش نهضتی وحزب مردم
پنجشنبه 28 ثور 1391 خورشيدی برابر با 17 می 2012 ميلادی
آسیب شناسی پیمان استراتژیک افغانستان - آمریکا
کارشناسان افغان در میزگردی از زوایای مختلف به آسیبشناسی پیمان استراتژیک کابل - واشنگتن و ایرادهای حقوقی و محتوایی آن پرداختند.
به گزارش فارس، در میز گردی که با حضور چند تن از شخصیتها و کارشناسان افغان در شبکه تمدن افغانستان برگزار شد، حاضران به آسیب شناسی پیمان استراتژیک افغانستان و آمریکا پرداختند.
وحید مژده کارشناس افغان در ارزیابی خود در رابطه با محتوای پیمان استراتژیک کابل- واشنگتن، اظهار داشت: با توجه به گفتههای دولت افغانستان، این پیمان قبل از این که امضا شود، 20 بار اصلاح شده و اکنون با سندی روبرو هستیم که با خواندن آن نمیتوانیم به همه مطالب درونی آن پی ببریم.
وی با بیان این که این پیمان از نظر محتوا بسیار مبهم است، گفت: امنیت افغانستان مهمترین مسئله است و این را به خوبی درک میکنیم که این پیمان بر اثر فشاری که به کرزی وارد شده به امضا رسیده است.
کارشناس سیاسی افغان در ادامه، گفت: کرزی با الحاق یک معاهده به پیمان استراتژیک، آمریکا را متعهد کرد که نباید خواهان نظام فدرالی در افغانستان باشد و نظام ریاستی فعلی را در این کشور بپذیرد.
مژده با اشاره به این که این مسئله به هیچ وجه به پیمان استراتژیک ارتباطی ندارد، افزود: آمریکاییها در جایی دیگر میگویند که ما به نهادهای دموکراتیک در افغانستان احترام میگذاریم و اگر مردم این کشور بخواهند نظام تغییر کند ما آن را تغییر میدهیم و با امضای چنین معاهدهای تا سال 2024 باید منتظر بمانیم.
کارشناس افغان در رابطه با ابهامات موجود در پیمان استراتیک خاطرنشان کرد: افرادی که در حال انجام کارهای مربوط به پیمان هستند، باید کاملاً بر متن آن تسلط داشته باشند که متأسفانه اینگونه نیست.
وی ادامه داد: زمانی که این پیمان به زبان انگلیسی نوشته میشود هر لغت آن چند معنا دارد و باید از لغاتی استفاده شود که ابهام برانگیز نباشد و ما وقتی این پیمان را مطالعه میکنیم به این پی میبریم که ابهامات به وجود آمده در آن تعمدی است.
در ادامه این گفتوگو، موسوی یکی دیگر از کارشناسان افغان در رابطه با جنبههای حقوقی پیمان استراتژیک با اشاره به مشکلات زیادی که در این رابطه در متن پیمان وجود دارد، اظهار داشت: پیمان استراتژیک از نظر حقوقی و محتوایی مشکلات زیادی دارد.
وی با بیان این که وقتی کشورها میخواهند، معاهدهای را امضا کنند به قانون اساسی هر 2 طرف استناد میکنند، گفت: اما این موافقتنامه در عرف و ادبیات حقوق بینالملل الزام آور نیست و فقط با امضای رئیس جمهور، الزامی برای اجرای آن وجود ندارد.
موسوی در رابطه با استفاده از جملاتی چون تلاش صورت بگیرد برای مبارزه با فساد یا تلاش صورت بگیرد برای مبارزه با مواد مخدر که در متن پیمان وجود دارد، افزود: اینها نشان از 2پهلو حرف زدن است و اینگونه صحبت کردن هیچ تعهدی برای دوطرف ایجاد نمیکند.
اخلاقی عضو پارلمان افغانستان که وی نیز در این میزگرد شرکت کرده بود، با اشاره به موضع پارلمان در رابطه با پیمان استراتژیک، گفت: قبل از امضای این پیمان رنگین دادفر اسپنتا با حضور در پارلمان گزارشی کلی به نمایندگان ارائه کرد و چند مورد از مفاد این پیمان را اعلام کرد تا رضایت نمایندگان را جلب کند و تاکنون بحث در این رابطه به صورت جدی مطرح نشده و من نمیتوانم به نمایندگی از اعضای مجلس در این رابطه اظهارنظر کنم.
وی در ادامه تصریح کرد: به نظر من نفس انعقاد پیمان میان 2 کشور به خصوص افغانستان با توجه به شرایطی که دارد با در نظر گرفتن قانون اساسی، استقلال و حاکمیت ملی، منافع و مصالح قطعاً به سود کشور خواهد بود.
متن پیمان استراتژیک شعار است
اخلاقی با بیان این که امضای قراردادها فرصتی برای افغانستان است، گفت: با توجه به بحثها و گفتوگوهایی که در این رابطه مطرح بود و این که چه مطالبی در آن گنجانده شود، متأسفانه امروز که ما به متن پیمان دسترسی پیدا کردیم، میبینیم که چیزی جز یک سلسله مسائل شعاری، امیدوار کننده و کلی در آن وجود ندارد.
وی ادامه داد: ابهام در متن موافقتنامه باعث ایجاد جنجال میشود و زمینه سوءاستفاده را فراهم میکند، این پیمان حتی به دولت و مردم افغانستان راهکار مشخصی نشان نمیدهد و احتمال دارد این باعث متضرر شدن دولت و مردم این کشور شود.
مژده در ادامه این میزگرد با اشاره همکاریهای استراتژیک میان افغانستان و آمریکا، گفت: آمریکاییها قدم به قدم پیش میروند، آنها ابتدا در مورد عملیاتهای شبانه و بعد انتقال مسئولیت زندانها به بحث و گفتگو پرداختند و سپس کرزی این قرارداد را با طرف آمریکایی به امضا رساند.
کارشناس سیاسی افغان ادامه داد: مسئله مهم دیگری که وجود دارد این است که با امضای این قرارداد جلوی مداخلات کشورهای همسایه در امور افغانستان گرفته شود و این در حالی مطرح است که با امضای این قرارداد، دخالت کشورهایی که نگران وضعیت افغانستان هستند، بیشتر خواهد شد.
وی ادامه داد: در این پیمان تأکید شده است که صلح باید از راه جنگ به دست بیاید و طالبان باید تا سال 2014، ضعیف شوند.
مژده در رابطه با این که چرا در یکی از مواد این قرارداد به آسیای جنوبی و مرکزی توجه شده است، ادامه داد: آمریکا میخواهد از طریق عراق و افغانستان بر منطقه احاطه داشته باشد و کشورهایی چون چین و مخالفان خود را تحت کنترل بگیرد.
وی تصریح کرد: با امضای این پیمان افغانستان به صحنه رقابت کشورهای همسایه تبدیل خواهد شد.
اخلاقی در ادامه با بیان این که بعد از برگزاری لویه جرگه سنتی، روی چند نکته تأکید شد، خاطرنشان کرد: انتقال مسئولیت زندانها، توقف عملیاتهای شبانه و کاپیتولاسیون (مصونیت قضایی) مهمترین مسائلی هستند که جرگه بر آنها تأکید داشت و به نظر من مصونیت قضایی، مهمترین مسئلهای است که آمریکاییها به آن میپردازند.
موسوی در رابطه با شرایطی که لازم است تا تعهدات بین 2 کشور الزامآور شود، اظهار داشت: به محض این که موافقنامهای امضا شود، ماهیت اجرایی پیدا میکند، چیزی که نوع یک موافقتنامه را مشخص میکند، ماهیت آن است و این موافقتنامه نظامی است.
وی ادامه داد: زمانی موافقتنامه میتواند الزام آور باشد که رئیسجمهور آن را امضا کند و بعد از تأیید، اصلاح یا رد توسط پارلمان به قوه مقننه فرستاده میشود.
موسوی با اشاره به این که این موافقتنامه قبلاً به عنوان پیمان استراتژیک مطرح بود و طبیعتاً محتوای پیمان در مورد جنگ یا صلح است، افزود: حساسیتهایی که در آن زمان در این رابطه به وجود آمد، باعث شد که آمریکا نام آن را به موافقتنامه تغییر دهد.
این کارشناس افغان ادامه داد: یکی از عناصر اساسی که باید در این پیمان ذکر میشد، نحوه حضور نیروهای آمریکایی در افغانستان بود که متأسفانه آمریکا به این سادگی این موضوع را نمیپذیرد و میخواهد با استفاده از یک مدیریت تدریجی به خواستهها و منافع خود دست پیدا کنند.
مژده در ادامه با بیان این که دولت آمریکا همواره اعلام کرده که کشورهای دیگر نمیتوانند در امور داخلی افغانستان دخالت کنند، گفت: وقتی سناتوران آمریکایی در امور داخلی افغانستان دخالت کردند، آنها اعلام کردند که نظر شخصیشان را گفتهاند.
وی تصریح کرد: در این پیمان، در رابطه با کمکهای اقتصادی به شکل روشن چیزی ذکر نشده و در بند دوم احکام نهایی آمده است که تمام اقداماتی که طبق مفاد این موافقتنامه اجرا میشود باید مطابق با تعهدات 2 طرف و تعهدات بینالمللی باشد و هرگونه همکاری طبق مفاد این موافقتنامه تابع قوانین 2 طرف و قوانین تخصیص بودجه است.
اخلاقی در ادامه این میز گرد، حضور نیروهای آمریکایی و فعالیت گسترده آنها در این کشور مهمترین مسئلهای دانست که برای آمریکا مطرح است.
مژده در ادامه با اشاره به این که اوضاع اقتصادی آمریکا بدتر از آن چیزی است که ما فکر میکنیم، گفت: در مقابل تلفات آنها در افغانستان هم بیشتر از آن چیزی است که ما در ظاهر میبینیم به همین دلیل این موافقتنامه را میتوان نوعی پیروزی بر روی کاغذ دانست.
وی خاطرنشان کرد: اوباما در تلاش است تا از این راه، بار دیگر به کاخ سفید راه یابد، بنا بر این، همزمان با سالروز کشته شدن بن لادن به افغانستان سفر کرد، استفاده از زمان کاملا در این اقدام مشهود بود.
این کارشناس افغان، ادامه داد: نکته دوم این است که احتمالا آمریکا قصد حضور در افغانستان را پس از سال 2014 نداشته باشد و آنها امیدوارند اوضاع در پاکستان عوض شود و مهمترین مسئله این است که در این میان از ما و حامد کرزی به عنوان یک بازیچه استفاده شده است.
موسوی در رابطه با اهداف آمریکا در افغانستان، اظهار داشت: آمریکا از زمان مجاهدین تاکنون به دنبال حضور در افغانستان و به تبع آن در منطقه بوده است تا بتواند رقبای خود را در این منطقه کنترل کند.
وی ادامه داد: خواست ما از پارلمان افغانستان این است که تا زمانی که مفاد این موافقتنامه مشخص نشده و تا چارچوب موافقتنامه امنیتی روشن نشده است، این موافقتنامه را تصویب نکند.
رویترز: پلیس شیکاگو خود را آماده خشنترین برخورد با معترضان میکند
پلیس شهر شیکاگو که به زودی میزبان نشست سران ناتو خواهد بود برای شدیدترین و خشن ترین رفتارها با معترضان ضدجنگ آماده میشود.
به گزارش فارس، خبرگزاری رویترز در گزارشی پیرامون اعتراضات گسترده علیه نشست آتی هفته آینده ناتو در شیکاگو نوشت: پلیس شیکاگو که به داشتن رفتاری خشن با معترضان شهرت پیدا کرده است، برای خشنترین رفتارها در تقابل با موج جدید اعتراضات در آمریکا آماده خواهد بود.
این گزارش افزود: چنانچه معترضان به برگزاری نشست ناتو که قرار است اوایل هفته آینده در شیکاگو برگزار شود، از حدود خود فراتر بروند، نیروهای پلیس نیز آماده خواهند بود تا بدترین رفتار را داشته باشند.
خبرگزاری رویترز همچنین از احتمال برگزاری تظاهرات گسترده هزاران نفری در روز یکشنبه همزمان با آغاز نشست ناتو در شیکاگو خبر داد و تأکید کرد که سازمان دهندگان این تظاهرات ابراز امیدواری کردهاند که هزاران نفر در این تظاهرات شرکت کنند.
بنا بر این گزارش، این نخستین بار است که شیکاگو به عنوان سومین شهر بزرگ آمریکا میزبان نشستی با حضور نمایندگان حدود 50 کشور جهان از جمله 28 عضو پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) خواهد بود.
نشست آتی ناتو در شیکاگو قرار است راهبرد کشورهای عضو ناتو و آمریکا در افغانستان را به بحث و بررسی بگذارد.
پلیس آمریکا روز گذشته دستکم 4 نفر از معترضانی که در اعتراض به نشست آتی ناتو در شیکاگو و همچنین سیاستهای مهاجرتی، جنگ و بیعدالتیهای اقتصادی در این کشور مقابل ساختمان دادگستری شیکاگو تظاهرات میکردند، دستگیر کرد.
پلیس شیکاگو روز دوشنبه نیز 8 نفر دیگر را از میان معترضان ضدجنگی که در لابی ساختمان مقر ستاد انتخاباتی ناتو تجمع کرده بودند، دستگیر کرد.
این گزارش افزود: انتظار میرود اجلاس سران ناتو در شیکاگو اعتراضات دیگری را نیز در شهرهای سراسر آمریکا و حتی فراتر از آمریکا به دنبال داشته باشد که همگی در اعتراض به جنگ افغانستان برگزار شود.
كارشناسان سیاسی: آمریكا و ناتو در مبارزه با قاچاق مواد مخدر در افغانستان كوتاهی می كنند
جمعی از كارشناسان شركت كننده در یك كنفرانس بین المللی در مسكو اعلام كردند كه آمریكا و ناتو نه تنها با قاچاق مواد مخدر از افغانستان مبارزه نمی كنند، بلكه جنبه حضور اشغالگرانه آنها موجب افزایش چند برابری تولید مواد مخدر شده است.
به گزارش خبرنگار ایرنا، سیمون باغداساروف عضو كمیته مركزی حزب روسیه عادل روز چهارشنبه در نشست حاشیه ای كنفرانس بین المللی 'ناتو- تخیلات و واقعیت ها درس های برای روسیه و جهان' گفت: نیروهای خارجی باید از افغانستان خارج شوند و از مداخله در امور داخلی این كشور خودداری كنند.
وی افزود: روسیه و آمریكا نباید برنامه استراتژی برای افغانستان تعیین كنند، زیرا تنها مردم افغانستان از چنین حقی برخوردار هستند.
وی با انتقاد از سیاست دوگانه آمریكا در قبال طالبان مبنی بر سیاه نمایی آنها از یك سو و مذاكره با سران این شبكه از سوی دیگر اضافه كرد: دولت افغانستان موقتی است و دیر یا زود طالبان به قدرت باز می گردد.
وی گفت: چرا روسیه كه سالانه هزاران نفر از شهروندان اش بخاطر استفاده از مواد مخدر قاچاق شده از افغانستان جان خود را از دست می دهند، با طالبان مذاكره نمی كند.
سیاستمدار روس با اشاره به شانه خالی كردن آمریكا و ناتو از انجام تعهدات خود در افغانستان و افزایش دهها برابری قاچاق مواد مخدر از این كشور در مدت یك دهه اشغالگری نظامی خارجی، خواستار خودداری روسیه از همكاری با غرب در مساله افغانستان شد.
وی اضافه كرد: روسیه باید با در نظر گرفتن منافع خود ضمن خودداری از دادن اجازه حضور ناتو در خاك خود برای انتقال محموله های غیرنظامی به افغانستان و بالعكس، از تمام امكانات موجود برای اقناع نیروهای ناتو جهت پایان دادن به اشغال افغانستان بهره بگیرد.
ژنرال لئونید شرشنیوف رئیس بنیاد امنیت ملی و بین المللی روسیه هم در این نشست گفت: آمریكا به وعده های خود در افغانستان مبنی بر مقابله با رشد تولید و قاچاق مواد مخدر در این كشور و ایجاد تهدیدهای جدی از این رهگذر برای كشورهای همسایه عمل نكرده است.
وی افزود: نباید در برابر آمریكا به زانو در آییم و وعده های ناتو را باور كنیم.
كارشناس ارشد روس خاطرنشان كرد: ایران و افغانستان دو كشور نزدیك به ما هستند و هر رویدادی در این كشورها بر ما تاثیر می گذارد.
شرشنیوف گفت: روسیه باید سعی كند از پیش آمدن هر روند منفی در باره این دو كشور جلوگیری كند.
سرگئی میخییف رییس مركز فناوری های سیاسی روسیه هم گفت: حضور نیروهای خارجی و در راس آنها نیروهای آمریكایی در 10 سال اخیر تنها موجب افزایش آلام و مشكلات مردم افغانستان شده است.
وی خاطرنشان كرد: در این مدت تولید مواد مخدر در افغانستان 40 برابر افزایش یافته است و این رقم سالانه با آهنگ سریعی رشد می كند.
میخییف گفت: باید با احتیاط فراوان با طرح های ناتو رفتار كرد و ساده لوحی ویژه دوره پروسترویكا را كه به سادگی فریب می خوردیم، كنار بگذاریم.
یوگنی خروشچف تحلیلگر نظامی كانال تلویزیونی روسی راشا تودی هم گفت كه بتازگی به سفری به ایران در قالب هیات سازمان فدرال مبارزه با قاچاق مواد مخدر روسیه رفته است.
وی افزود: ایران مانع اصلی قاچاق مواد مخدر از افغانستان به كشورهای دیگر منطقه به ویژه كشورهای اروپایی است.
وی خاطرنشان كرد: ایران موثرترین مبارزه با قاچاق مواد مخدر را انجام می دهد.
خروشچف گفت: روسیه، چین، هند و ایران باید با یكدیگر متحد شوند و این چهار كشور می توانند همكاری های منطقه ای موثری داشته باشند.
حشمت خلیل یك كارشناس افغان هم در این كنفرانس گفت كه سیاست غرب در افغانستان موثر نیست.
وی گفت: نیروهای غربی برای دریافت پول به افغانستان می آیند و تنها در كابل می مانند و هیچ نوع سازندگی هم نمی كنند.
كارشناس افغان خاطرنشان كرد: در دوره حضور نیروهای غربی در افغانستان مشكلات مردم این كشور چند برابر شده است كه از آن جمله رشد قاچاق و اعتیاد به مواد مخدر در جامعه افغانستان می باشد.
ورونیكا كراشنینیكووا مدیرعامل انستیتو ابتكارات و تحقیقات سیاست خارجی روسیه هم در این نشست گفت: مسایل منطقه ای را باید قدرت های منطقه حل كنند.
وی خاطرنشان كرد: روسیه و ایران به عنوان دو قدرت بزرگ منطقه از توانایی كافی برای حل مسایل با مسئولیت پذیری بالا برخوردار هستند.
آلكساندر كنیازاف كارشناس ارشد انستیتو شرقشناسی روسیه هم با انتقاد از تعلل نیروهای آمریكایی از مبارزه با مواد مخدر در افغانستان گفت: آنها با این سیاست خود به تعهدات خود در چارچوب مجوز سازمان ملل عمل نمی كنند.
كارشناس روس گفت كه چنین رویكردی موجب بروز تهدیدات جدی برای همسایگان افغانستان شده است.
وی گفت: ایران موثرترین مبارزه را با قاچاق مواد مخدر دارد و دیگر كشورها باید از رفتار ایران در قبال مافیای مواد مخدر باید الگو گیرند.
پینو آرلاكی معاون سابق دبیر كل سازمان ملل و رییس سابق برنامه های این سازمان در زمینه مبارزه با مواد مخدر و جرایم هم در این كنفرانس گفت: 10 سال پیش آمریكا وارد افغانستان شد و به مقابله با تروریسم پرداخت اما مبارزه با قاچاق مواد مخدر را فراموش كرد.
وی با اشاره یه سخنان ریچارد هالبروك سفیر سابق آمریكا در افغانستان گفت: سالانه بیش از یك میلیارد دلار برای مبارزه با مواد مخدر در افغانستان هزینه می شود اما این برنامه به هیچ وجه موثر نیست، چون هیچ مبارزه ای صورت نمی گیرد.
آرلاكی گفت: آمریكا با مواد مخدر در افغانستان مبارزه نمی كند و همین امر موجب افزایش چند ده برابری تولید و قاچاق مواد مخدر شده است.
وی افزود: آمریكا با مواد مخدر افغانستان مبارزه نمی كند، چون هرویین تولید شده در این كشور به آمریكا نمی رود و واشنگتن ترجیح می دهد به جای مبارزه با تولید و قاچاق مواد مخدر در افغانستان با مواد مخدر مكزیك كه وارد بازار این كشور می شود، مقابله كند.
در كنفرانس بین المللی 'ناتو- تخیلات و واقعیت ها درس های برای روسیه و جهان' كارشناسان بیش از 30 كشور شركت داشتند و در آن از اقدامات توسعه طلبانه و یكجانبه گرایانه ناتو در جهان بویژه در خاورمیانه به شدت انتقاد شد.
اسلامآباد بر سر دوراهی بازگشایی مسیر ناتو
در حالی که گزارشات غیررسمی حکایت از توافق مقامات پاکستان برای بازگشایی مسیر تدارکاتی ناتو دارد، کمیته دفاعی کابینه پاکستان اعلام کرد که قصد دارد درباره شرایط بازگشایی این مسیر بار دیگر با مقامات واشنگتن مذاکره کند.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری فارس در اسلامآباد، کمیته دفاعی کابینه پاکستان که متشکل از مقامات ارشد کشوری و لشکری این کشور است در جلسهای که به منظور تصمیمگیری درباره بازگشایی مسیر ناتو تشکیل داد نظر قطعی خود را در این باره اعلام نکرد.
قمرالزمان کائره وزیر اطلاعرسانی پاکستان در گفتوگو با خبرنگاران پس از اتمام این جلسه گفت: کمیته دفاعی نتوانست درباره بازگشایی مسیر تدارکاتی ناتو به تصمیم قطعی برسد.
وی گفت: ارسال تدارکات ناتو با مشاوره تمام نهادها صورت خواهد گرفت و قصد نداریم در این زمینه عجولانه تصمیمگیری کنیم.
کائره با اشاره به اینکه ناتو از کشورهای زیادی تشکیل شده است گفت: اگر در به توافق رسیدن با این کشورها سختگیری کنیم نتایج آن نیز سخت و مشکل خواهد بود.
طبق بیانیه صادر شده در پایان این جلسه، مقامات ارتش پاکستان برای جلوگیری از تکرار وقایعی چون حمله ناتو به پست مرزی سلاله باید درباره قوانین جدید مرزی با ناتو و آیساف مذاکره کنند.
همچنین وزارت خارجه پاکستان نیز درباره عذرخواهی رسمی واشنگتن به خاطر حمله مرزی ناتو و نیز توقف حملات پهپادهای آمریکایی به خاک پاکستان که جزو شروط تعیین شده از سوی مجلس برای بازگشایی مسیر ناتو بوده است با مقامات آمریکایی گفتوگو میکنند.
اعضای این کمیته همچنین توافق کردند که براساس شرایط جدید، ناتو اجازه عبور تسلیحات از داخل خاک پاکستان به سمت مرز افغانستان را ندارد و در صورت باز شدن این مسیر تنها میتواند مبادرت به انتقال سلاحهای سبک کند.
این کمیته از نهادها و وزارتخانههای مرتبط نیز خواست تا شرایط خود برای بازگشایی این مسیر را نهایی و اعلام کنند.
اعضای کمیته دفاعی شرکت آصف علی زرداری رئیس جمهور پاکستان در اجلاس شیکاگو را بلا مانع دانستند و در عین حال، تأکید کردند که وی اجازه ندارد در اجلاس شیکاگو موضوع بازگشایی مسیر ناتو را اعلام کند یا بیانیهای رسمی درباره باز شدن این مسیر صادر کند.
با این حال، گزارش برخی رسانههای پاکستانی حاکی از آن است که مقامات اسلامآباد پیش از این درباره بازگشایی مسیر ناتو به توافق رسیدهاند.
به گزارش پایگاه خبری تریبون پاکستان، اگرچه در این بیانیه به زمان خاصی برای بازگشایی این مسیر اشاره نشده است اما منابع رسمی پاکستان اعلام کردند که اسلامآباد پیش از این تصمیم خود درمورد شرایط جدید بازگشایی مسیر ناتو را اتخاذ کرده است.
به گزارش این منبع، احتمال دارد که کابینه فدرال نیز در جلسه امروز به طور رسمی یادداشت تفاهمی را در این باره به امضا رساند.
این در حالی است که درست چند ساعت قبل از برگزاری این جلسه، ناتو از پاکستان برای شرکت در کنفرانس شیکاگو دعوت به عمل آورد.
پیش از این، مقامات آمریکایی به طور غیرمستقیم هشدار داده بودند که در صورت باز نشدن مسیر ناتو در پاکستان از این کشور برای شرکت در نشست سران ناتو در شیکاگو دعوت نخواهد شد.
این در شرایطی است که مقامات پاکستانی برای پایان دادن به روند شش ماهه مسدود بودن مسیر تدارکاتی ناتو بهشدت تحت فشار آمریکا قرار دارند و حتی واشنگتن این کشور را به قطع کمکهای مالی خود تهدید کرده است.
پاکستان نیز اگرچه بهشدت به کمکهای مالی واشنگتن نیازمند است اما آمریکا هنوز به شروط تعیینشده از سوی مجلس پاکستان درمورد قطع حمله هواپیماهای بدون سرنشین به خاک پاکستان و عذرخواهی رسمی واشنگتن به خاطر حمله مرزی ناتو عمل نکرده است که این موضوع نیز چالشی برای پاکستان محسوب و موجب شده که این کشور نتواند تصمیم قطعی خود را در این باره اعلام کند.
Copyright ©ariaye 2002_2012
استفاده از مطالب آريايی با ذکر ماخذ آزاد است
بالا
آرشيف *
صفحة دری *
بازگشت