اطلاعیه  : به همه رفقای محترم سازمان واحد (نهضت ومتحدملی) دررابطه به تدویر جلسهء فامیلی وغیر قانونی
بیانیه کمپاین 50% به مناسبت 8 مارچ روز جهانی زن
انجینیر فضل احمدافغان : هشتم مارچ روز بین المللی زن
محمدعوض نبی زاده : شهید مزاری مبتکروسمبول کثرت گرائی درافغانستان

محمدامین فروتن
نگاهی به مهند سی فرآئند خونین  صلح « مسلح ! » در افغانستان و منطقه


خلیل رومان
افغانستان  بحران  اخلاقی    فنای معنوی بارمی آورد


محمدعارف عرفان
پاسخی به یاوه سرائی های سقوط رژیم دموکراتیک درافغانستان


دکترنت بصیر کــــامجو
پادشاهان آریایی _ قسمت چهارم


 مهرالدین مشید
تلاقی فرهنگ کنفوسیوسی و اسلامی سرنوشت جهان را عوض مینماید


محمد یعقوب هادی
به دنبال سخنان «ستره» عزیزان در نگاهء دیگر


احمدسعیدی
نامه به پسر بزرگم میهن سعیدی


نجیب داوری
فصل بهار میرسد


عفيفه آرزو
سهم تو آزادی است


فضل الرحیم رحیم
گفت و شنود با محترم بشیر دژم


دکتربیژن باران
شاکله های شعر مونث


داکترحاکمی
خه ژوند په هوس


عبدالواحد سیدی
طبقات مردم در عصر استیلای اسلامی در خراسان_ حصه دوم _  بخش بیست و چهارم


دكتراندس م.ن.هیکل
قانون انتخابات: گامی بسوی اجاره دهی دموکراسی


الف - میهن فدا
ښځه


سیدموسی عثمان هستی
اگرعلی احمدجلالی لست قاچاقبران را بیرون ندادمن میدهم


احمدسعيدي
جرگه ملی یا عمل کرد تداوم جرگه منطقوی


دكتراندس م.ن.هیکل
فساد در قرار داد


بومان علی قاسمی
تغییر و تفاهم در اندیشه شهید مزاری


خوشه چين
بتو ای نسل مستعد


حميدعبيدی
د ملکي وګړو مرګ ژوبله نه پاى ته رسيدونکې مسئله


داکترعارف پژمان
سرودی برای قصه های ناگفته


خواجه محمدنعیم قادری
به مناسبت روزجهـانی زن


 سیدهمایون شاه عالمی
خشونت علیه زنان


 محمدشفیع بیان
حسرت


عبدالوکیل کوچی
زن ای الاهه خورشید آسمان برخیز

فاضل : فشارم رفته بالا قندم افزون
بسم الله ناصری : پرندۀ بال شکسته
محتاج : به بها نه معرفي كتا ب{ نزديك بود بي اب شوم
پيام شاد باش  اتحاديهء انجمنهای افغانها درهالند به پيشواز نوروز باستانی
پیام بنیاد فرهنگی  رهبر شهید بابه مزاری  شورای اروپائی ، نماینده گی سویدن

 

Asad Khanpour
Western free market or Plundering other countries? national capitals and resources


سيدهمايون شاه عالمی
دکلمهً شعر



عتيق شاهد
کارتونهای تازه و ديدنی


 
 


يکشنبه 23 حوت 1388 خورشيدی برابر با 14 مارچ 2010 ميلادی

 

عطامحمدنور به کرزی پيوست

فارسی رو : تنش یک ساله میان حامد کرزی رییس جمهوری افغانستان و عطا محمد نور والی بلخ سرانجام به پایان رسید. آن گونه که برخی رسانه های افغانستان گزارش کرده اند حالا می توان این سخن را گفت که عطا محمد نور در ترکیب تیم حامد کرزی جای گرفته است. این موضوع در یادداشت تحلیلی مرکز مطالعات افغانستان معاصر بررسی گردیده است.

باید خاطر نشان کرد که شکاف میان حامد کرزی و عطا محمد نور به دنبال تصمیم رییس جمهوری افغانستان در بهار سال 2009 هنگام ایتلاف سیاسی قبل از انتخابات این کشور با دشمن شخصی والی بلخ، جنرال عبدالرشید دوستم به نقطه ای انفجاری خود رسید.

در نتیجه ای این مساله عطا نور در انتخابات سال گذشته از رقیب اصلی حامد کرزی ، داکتر عبدالله عبدالله حمایت کرد.

پس از اعلام رسمی پیروزی حامد کرزی در نوامبر سال 2009 ، عطا نور استراتژی "انزوای سیاسی" را برگزید و با بستن دروازه های بلخ برنامه مشوره ای متناوب سیاسی را با سیاست مداران در کابل و دیپلومات های غربی آغاز کرد.

با این حال در آغاز مارچ سال 2010 عطا محمد نور والی بلخ با همرایی شماری از بزرگان قومی وارد کابل شد که با حامدکرزی دیدار کند.

به گفته ای سخنگوی والی بلخ، عطا محمد نور به خواهش رییس جمهوری و معاون اول او مارشال قسیم فهیم وارد کابل شد. براساس گزارش منابع رسمی در جریان گفتگو ها با رهبردولت والی بلخ تلاش کرد که توجه " ارگ" را به مشکلات این ولایت معطوف کند.

فهیم معاون اول رییس جمهوری " کارکرد های رهبری بلخ را ظرف سال های اخیر در اجرای پروژه های خلاق ستایش کرد" و اشاره کرد که مدیریت سالم و تعهد در بهتر شدن وضعیت کمک می کند. مارشال فهیم در سخنرانی خود با تاکید براهمیت وحدت و همبستگی در میان مردم افغانستان گفت :" ساختار جامعه افغانی به گونه ای است که هیچ ملیت و یا گروه های سیاسی و اجتماعی به تنهایی نمی تواند در ایجاد یک رژیم قابل قبول برای همه موفق شود."

محمد ظاهر وحدت معاون والی بلخ که به نمایندگی از هیات در این جمع صحبت کرد گفت که " در نتیجه ای کار خلاق هشت ساله ای رهبری و مردم بلخ در عرصه ای بازسازی، این ولایت به یک منطقه ای مستحکم و توسعه یافته در کشور تبدیل شده است."

تحلیلگران باور دارند، که این حرکت عطا نور بسیار قابل تامل است و آن هم از این دیدگاه که در جریان انتخابات ریاست جمهوری سال 2009 والی بلخ یکی از منتقدان سرسخت حامد کرزی بود.

قابل ذکر است که پس از دیدار کرزی و نور هیات رهبری دولت افغانستان به دنبال " حقایقی" هستند که برپایه های آنها " قیام نور" را در سال گذشته توضیح کند.

بنابر این اطرافیان آقای کرزی ، برخورد عطا محمد نور را در انتقاد از رهبر دولت چنین توضح می کنند: " بلی آقای نور حامد کرزی را مورد انتقاد قرار می داد ولی ما باید بدانیم که درآن زمان انتخابات بود و این مساله در چهارچوب روند دموکراسی یک امر عادی پنداشته می شود. رییس جمهوری مخالف چنین امری نیست که کسی باور های خود را تبارز دهد. این یک روند عادی دموکراتیک است که در دیگر کشورها هم اتفاق می افتد."

در رابطه به آغاز دور تازه ای از مناسبات میان حامد کرزی و عطا محمد نور تحلیلگران مرکز مطالعات افغانستان معاصر برنقش پررنگ مارشال فهیم در نزدیکی این دو تن اشاره می کنند. براساس اطلاعات موجود در مورد " دیدار تاریخی" در کابل مارشال فهیم گفتگو های دشواری را با حامد کرزی در " مساله نور" انجام داده است. با این حال به قول برخی تحلیلگران در این "معامله" استاد ربانی نیز نقش داشته است.

تجزیه و تحلیل مصالحه میان حامد کرزی و عطا محمد نور نشان می دهد که :

1). معاون اول حامد کرزی ، مارشال قسیم فهیم تاثیر زیادی بر کرزی دارد و می تواند در جا به جایی افراد و مسایل سیاسی نقش داشته باشد.

2). امضای " توافقنامه ای صلح" میان عطا نور و کاخ "ارگ" راه را برای یک ایتلاف جدید سیاسی با نخبگان تاجیک باز می کند که این موضوع به ویژه می تواند نقش موثری در جریان انتخابات پارلمانی در سپتامبر سال 2010 داشته باشد.

3). داکتر عبدالله با از دست دادن یک متحد استراتژیک و منابع اداری در ولایات شمالی افغانستان شانس کمتری برای راه یافتن در انتخابات پارلمانی خواهد داشت.

4). دست یابی به توافقنامه میان حامد کرزی و عطا محمد نور جالب ترین نقطه در تجدید نظر برتوافقات قبلی میان کرزی و دوستم خواهد بود. بدیهی است که رهبران افغان به زودی وارد شکل تازه ای از همکاری ها می شوند که براساس آن باید از توانایی سیاسی و انتخاباتی رهبران تاجیک و ازبک در انتخابات " ولسی جرگه " به نفع "حزب کرزی" استفاده کنند.

 

مشاور سابق امنیت ملی هند: طالبانیزه شدن افغانستان به نفع هند نیست

8 صبح : هندوستان این روزها شدیدا نگران موقعیت خودش در افغانستان است. روزنامه تایمز آف هندیا به نقل از مشاور اسبق امنیت ملی آن کشور نگاشته است که با طالبانیزه شده افغانستان، بزرگترین بازنده، هندوستان خواهد بود.
براجیش مشره، مشاور اسبق امنیت ملی هند در یک سخنرانی در یک نهاد تحقیقاتی در دهلی جدید گفته است که در جنگ افغانستان، کشورش هیچ متحدی ندارد و باید این جنگ را به تنهایی مدیریت کند.
او گفت که هندوستان باید منتظر حملات آینده از طرف گروه های تروریستی مستقر در پاکستان باشد، اگر آنها در کابل فرصت های بیشتری را به دست بیاورند.
به گفته او در بازی افغانستان، کشور هند بزرگترین بازنده خواهد بود و پاکستان بیشترین سود را خواهد برد. او افزود که به همین منظور هندوستان نیاز دارد تا در مورد اوضاع افغانستان پیشاپیش فکر کند.
به گفته مشاور اسبق امنیت ملی هندوستان، کشورش در افغانستان هیچ گونه ابزاری برای جلوگیری از انکشافات آینده ندارد. اشاره آقای مشره در این ارتباط تلاش های است که این روزها دولت افغانستان به منظور مصالحه و مذاکره با طالبان به راه انداخته است.
او گفت که اگر ناتو افغانستان را در چند سال آینده ترک کند و اگر طالبان در قدرت سهیم شوند، تمام منطقه و جنوب آسیا دچار فعل و انفعلات گسترده ای خواهد شد. به گفته او آسیای میانه  از همین اکنون نگران گسترش افراط گرایی است.
مشاور اسبق امنیت ملی هند گفت که احتمالا با طالبانیزه شدن افغانستان، منافع اقتصادی چین تامین خواهد شد، اما در عوض منافع هند، امریکا و روسیه شدیدا آسیب خواهد دید. به گفته او این مساله هم چنان می تواند باعث گردد تا طالبان پاکستانی نیز تقویت شوند و از این طریق امنیت آسیای جنوبی نیز دچار مشکل گردد.
به گفته او طالبان در چند سال آتی بخش های عمده ای از پاکستان و افغانستان را به تصرف در خواهند آورد. او گفت که ما نباید دچار این سوتفاهم شویم که در میان صفوف طالبان اختلاف نظر وجود دارد. به گفته او در حال حاضر حامد کرزی در صدد گفتگو با شماری از رهبران تندرو گروه طالبان است، بنابراین احتمال موفقیت مذاکرات حتا بدون ملاعمر نیز ممکن است.
این سخنان مشارو اسبق امنیت ملی هند در حالی اعلام می شود که صدراعظم آن کشور در دیدار با همتای روسی اش در دهلی جدید گفت که باید هندوستان و روسیه در مورد افغانستان اقدام های مشترکی را انجام دهند تا از این طریق در مقابله با چالش های تروریزم مبارزه صورت گیرد.

 

با ابزار نظامي نمي توان در افغانستان پيروز شد

صدراعظم اسبق آلمان اظهار داشت: با ابزار نظامي نمي‌توان در جنگ افغانستان پيروز شد.

به گزارش ايسنا، هلموت اشميت، صدراعظم اسبق و 91 ساله‌ي آلمان در مناظره‌اي كه در برابر كارل تئودور تسو گوتنبرگ، وزير دفاع آلمان و با حضور 800 مدعو در دانشگاه هلموت اشميت هامبورگ برگزار شد، چندين بار بر لزوم تمركز بر بخش غير نظامي براي حل مشكلات افغانستان تاكيد كرد.

اشميت گفت: براي دست يافتن به اين هدف، غرب قبل از هر چيزي بايد كشورهاي همسايه‌ي افغانستان، هم‌چون پاكستان، هند، روسيه و چين را به طور قوي‌تري درحل مشكلات افغانستان دخالت دهد.

با وجود موافقت گوتنبرگ با اظهارات هلموت اشميت دراين زمينه، وي نسبت به دخالت و نقش واسطه‌اي چين يا روسيه درمنطقه ابراز ترديد كرد.

گوتنبرگ دراين ارتباط گفت: اين كه تمايل اين دو قدرت بزرگ براي ايفاي نقش واسطه‌اي چقدر باشد به ايران بستگي دارد و تمايل آنها براي دخالت فعالانه براي حل چنين مساله‌اي داراي حد و مرز است.

گوتنبرگ هم‌چنين در اين مناظره اظهار داشت: ما تاكنون از دست يافتن به سياست امنيتي و خارجي مشترك و متناسب درخصوص افغانستان بازمانده‌ايم.

به گزارش نشريه آلماني دي ولت، با وجود مخالفت حداكثري مردم آلمان با ماموريت نيروهاي اين كشور در افغانستان، اشميت و گوتنبرگ هر دو نسبت به خروج فوري از افغانستان هشدار دادند.

اشميت در اين ارتباط اظهار داشت: آلمان نبايد راه خاص وجداگانه‌اي براي خود ترسيم كند و در مسير آن حركت نمايد.

وي گفت: درغير اين صورت توانايي عملكردي ناتو به بازي گرفته مي‌شود.

گوتنبرگ نيز در اين مناظره گفت: سياست آلمان تاكنون نتوانسته است عموم مردم اين كشور را براي درك هدف ماموريت نيروهاي اين كشور در افغانستان مجاب كند.

هلموت اشميت دراين مناظره تعيين بازه زماني مشخص براي خروج نيروها را اشتباه خواند.

وي در اين ارتباط گفت: اين مساله از لحاظ استراتژيكي بسيار سهل انگارانه است و باعث افزايش تعداد تروريست‌ها مي‌شود.

در عين حال گوتنبرگ با رويكردي متعادل‌تر نسبت به تعيين بازه زماني خروج نيروها گفت: ما بايد خود را تحت فشار قرار دهيم و اگر بدون هدف زماني كار كنيم، تلاش ما فشرده‌تر نخواهد شد.

وي تاكيد كرد: علاوه بر اين تعيين هدف زماني باعث مي‌شود كه دولت افغانستان را به تلاش فشرده‌تر براي آموزش نيروهاي افغان براي مبارزه با ارتشاء ترغيب كنيم.

 

براي رسيدن به صلح نبايد منتظر اوباما شد

به گزارش فارس، پايگاه اينترنتي كامان دريمز  در مقاله‏اي به قلم تام هايدن ، سناتور سابق آمريكايي و استاد كالج پيتزر  در شهر لس‏آنجلس آمريكا نوشت: يك زمستان طولاني نيز سپري شد اما خبري از صلح نيست. تجربه ثابت كرده است كه در مسير دستيابي به صلح، منتظر اقدامات اوباما شدن فايده‏اي ندارد. ركود اقتصادي سنگين آمريكا "وال استريت " را تقويت كرده و توجه مردم اين كشور را از جنگ‏هايي كه آمريكا درگير آنهاست، برگرفته است. بحث‏هاي مربوط به لايحه خدمات درماني نيز ره به جايي نبرده و منجر به تضعيف روحيه ترقي‏خواهان پيشرو در آمريكا شده است.
در حالي كه بحران سياسي پس از انتخابات رياست جمهوري و انتخاب مجدد "حامد كرزي " فرصت خوبي براي خروج نيروهاي آمريكايي از افغانستان پديد آورده بود، اوباما به جاي استفاده از اين فرصت به افزايش نيروها در افغانستان مبادرت ورزيد اما قول داد كه قبل از آنكه اعتراضات گسترده‏اي در اين خصوص بروز يابد، نيروهاي آمريكايي را از افغانستان خارج سازد!
دنيس كوسينيچ ، نماينده كنگره آمريكا تصميم گرفته است تا با طرح خويش مجلس نمايندگان آمريكا را بيدار كرده و نمايندگان كنگره را مجبور سازد كه به نفع يا ضرر جنگ افغانستان راي دهند. طرح كوسينيچ هر كاري نكند، لااقل نشان مي‏دهد كه موضع واقعي كنگره آمريكا چيست؟ شايد اين طرح منجر به اعتراضات بيشتر جنبش صلح‏طلبان در ماه مارس يا پس از آن نيز بشود.
اين فعال صلح‏طلب آمريكايي افزود: كوسينيچ در مصاحبه با نشريه نيشن اظهار داشت كه در حال تدوين قطعنامه ويژه‏اي است كه كنگره آمريكا قرار است 3 ساعت بر روي آن بحث كرده و سرانجام به نفع يا ضرر ادامه جنگ در افغانستان راي دهد، هر چند كه به نظر مي‏رسد كنگره آمريكا همچنان به ادامه جنگ راي دهد.
به گفته كوسينيچ "نبايد به آرامي راه جنگ را رهسپار شد بلكه وقت آن رسيده است تا در خصوص اين جنگ بحثي جدي درگيرد. " طرح كوسينيچ مبتني بر مصوبه سال 1973 كنگره است كه در پي مخالفت كنگره با ورود به جنگ يكجانبه قوه اجرايي آمريكا در دوره ريچارد نيكسون ، رئيس جمهور اسبق اين كشور به تصويب رسيد. اين مصوبه كه در دوران رياست جمهوري "جورج دابليو. بوش " با مخالفت شديد مقاماتي چون ديك چني  و جان يو مواجه شد مبتني بر يكي از بندهاي قانون اساسي ايالات متحده بود كه اختيار اعلام جنگ را به كنگره مي‏دهد.
* چالش بين كنگره و دولت آمريكا در خصوص حق اعلام جنگ!
هايدن اضافه كرد: البته قانون‏گذاران آمريكايي همانطور كه گري ويلز  هم اشاره كرده است، اختيار كنگره را در خصوص اعلام جنگ با كاخ سفيد تقسيم كردند و عملا از قدرت كنگره در اين خصوص كاستند. با اين وجود، با توجه به خطر سمبليكي كه اين مصوبه براي نهاد رياست جمهوري آمريكا داشت، چني از آن به عنوان "غصب حق رئيس جمهور توسط كنگره " ياد كرد. "يو " كه نويسنده دستورالعمل‏هاي ننگين شكنجه در دوره بوش محسوب مي‏شود در اظهارنظرهاي خود حتي از چني هم تندتر سخن گفت. اين اقدام كوسينيچ يادآور لحظه‏اي است كه اعتراضات گسترده خياباني به جنگ ويتنام منجر به اين شد تا ريچارد نيكسون از رياست جمهوري استعفا داده و سرانجام جنگ ويتنام به پايان رسد.
با اين حال بايد اذعان داشت كه واكنش كنگره آمريكا نسبت به طرح كوسينيچ بيانگر آن خواهد بود كه كنگره تا چه حد اختيار خود در جنگ‏افروزي را به دولت واگذار كرده است! جالب آن است كه بسياري از ليبرال دموكرات‏ها از اقدام كوسينيچ ابراز نارضايتي و حتي خشم كرده و آن را شكست خورده و تلاشي ضعيف بر ضد جنگ در شرايطي خواندند كه بودجه جنگ در حال بررسي است.
به گفته يكي از اين ليبرال دموكرات‏ها، پيشنهاد كوسينيچ مستلزم پايان كامل و سريع جنگ است كه اكثريت كنگره مخالف آن هستند. يكي ديگر از اعضاي كنگره هم گفت كه "اين كار هميشگي كوسينيچ است، او هميشه نمايندگاني را كه مورد مشورتش قرار نگرفته‏اند با اين كارها تحت فشار مي‏گذارد. " يكي ديگر از نمايندگان هم كه اتفاقا قصد دارد به طرح كوسينيچ راي مثبت دهد پيش‏بيني كرد كه اين مصوبه نهايتا راي بسيار پاييني خواهد آورد.
نويسنده كتاب "جنگ‏هاي خياباني " تصريح كرد: در خصوص افغانستان، نمايندگان مخالف جنگ در كنگره با نوعي سردرگمي مواجه‏اند. رهبري مسائل مربوط به افغانستان در ميان ترقي‏خواهان مخالف جنگ در كنگره آمريكا به عهده يك نماينده دموكرات از "سن خوزه "  به نام مايك هوندا  است كه با طرح سال گذشته خويش در خصوص افغانستان همه را شگفت زده كرد. برنامه وي بر اين اساس طراحي شده بود كه اگر در حال حاضر 80 درصد برنامه‏هاي ايالات متحده در افغانستان مبتني بر نظامي‏گري است، در آتيه بايد 80 درصد برنامه‏هاي اين كشور شامل اقدامات مدني شود. دفتر هوندا در پي تماس‏هاي نشريه نيشن از ارائه توضيحات بيشتر در خصوص اين طرح امتناع ورزيد.
در اين ميان، يكي از رهبران ترقي‏خواهان كنگره آمريكا موسوم به لاين وولسي  نيز بر اين باور است كه آمريكا نبايد به حضور خويش در افغانستان ادامه دهد اما در عمل هيچ اقدامي در اين خصوص انجام نمي‏دهد و همين امر منجر به جدايي او از گروه‏هاي صلح‏طلب شده است.
* بعيد است كنگره با افزايش هزينه‌هاي جنگ مخالفت كند
هايدن افزود: به علاوه، انجمن پارلماني خواهان خروج از عراق نيز كه داراي 70 عضو بوده و انجمني قوي به‏شمار مي‏رود، در حالت سكون و ركود به‏سر برده و اين در حالي است كه طرح اوباما براي خروج نظاميان آمريكايي تا سال 2012 از عراق نيز اكنون با تهديدهايي مواجه شده است.
استاد كالج پيتزر ادامه داد: در آينده‏اي نزديك، زمان براي بحث و بررسي در خصوص بودجه جنگي آمريكا از جمله اختصاص 33 ميليارد دلار به موضوع افزايش نيروها در افغانستان و 159 ميليارد دلار بودجه لازم براي ادامه حضور در عراق و افغانستان فراخواهد رسيد. به‏رغم وجود مخالفت آشكار در ميان دموكرات‏ها با طرح رئيس جمهوري آمريكا براي افزايش نيرو در افغانستان، به نظر نمي‏رسد كه كنگره بخواهد به كاهش اين ارقام مبادرت ورزد، آن هم در شرايطي كه سربازان تازه‏نفس آمريكايي آماده اعزام به افغانستان شده‏اند. طرح بارابارا لي  نماينده‏اي كه خواستار بلوكه كردن اين 33 ميليارد دلار شده است نيز گنگ و مبهم است.

وی نوشت : يك زمستان طولاني نيز سپري شد اما خبري از صلح نيست. تجربه ثابت كرده است كه در مسير دستيابي به صلح، منتظر اقدامات اوباما شدن فايده‏اي ندارد.
اما به نظر مي‏رسد كه در بهار سال جاري، طرح‏هاي انديشيده شده از سوي جيم مك‏گاورن ، نماينده كنگره و سناتور راس فين‏گلد  براي خروج از جنگ منجر به تحركاتي شود.
در سال گذشته ميلادي، به رغم مخالفت كاخ سفيد، مك‏گاورن توانست حمايت اكثريت دموكرات‏ها را در صدور قطعنامه‏اي جلب كند كه از پنتاگون مي‏خواست كه تا پايان سال گزارشي در خصوص "راهبرد خروج از افغانستان " ارائه كند. با اعلام آغاز خروج نيروهاي آمريكايي از سال 2011 توسط اوباما، اقدام مك‏گاورن جذابيت بيشتري نيز يافت.
وي به نيشن گفته است كه در آينده‏اي نزديك ويرايش جديدي از راهبرد خروج را ارائه خواهد كرد. فين‏گلد هم كه در دسامبر گذشته با افزايش نيروهاي آمريكايي در افغانستان مخالفت كرده بود همچنان بر سر موضع خود باقي است. او پيش‏تر تدوين يك "جدول زماني انعطاف‏پذير " را براي كاهش تعداد نيروهاي آمريكايي در افغانستان پيشنهاد كرده بود و همچنين با بودجه‏اي كه در آن در جنگ با افغانستان سرمايه‏گذاري بيشتري شده بود مخالفت كرده بود.
به نوشته هايدن، به‏نظر مي‏رسد كه فين‏گلد و مك‏گاورن به زودي براي تدوين يك راهبرد خروج كه در برگيرنده جدول زماني كاهش نيروها باشد به همكاري بپردازند. چنين راهبرد مدوني براي سياست‏هاي مربوط به افغانستان در دولت آمريكا كليدي است چرا كه بدون آن خروج نيروهاي آمريكايي از افغانستان ممكن نيست. بيشتر ناظران امور افغانستان معتقدند كه بدون تضمين پايان اشغالگري نظامي در افغانستان و خروج نيروهاي غربي از اين كشور دستيابي به صلح با طالبان امكان‏پذير نيست.
* مذاكرات سري با طالبان شدت گرفته است
اين سناتور سابق آمريكايي ابراز داشت: گفتگوهاي سري با طالبان بنا بر گزارشي كه "احمد رشيد "، روزنامه‏نگار برجسته پاكستاني تهيه كرده است، از بهار سال 2009 ميلادي شدت گرفته است. رشيد مشاور تيم ديپلماتيك آمريكا به رهبري ريچارد هالبروك  نيز هست. او در يكي از مقاله‏هاي اخير خود از مذاكراتي شبه‏رسمي بين طالبان و نيروهاي غربي خبر داده است. رشيد پيشنهادي هفت‏بندي ارائه داده و طي آن خواستار پايان تعقيب رهبران طالبان شده است تا بدينوسيله مذاكراتي برابر صورت گرفته، حزب قانوني طالبان در افغانستان تشكيل شده و خلع سلاح به طور جدي آغاز شود. به اين ترتيب نيروهاي طالبان هم مي‏توانند به افغانستان بازگردند.
هر چند كه پيشنهاد رشيد به خروج نيروهاي آمريكايي از افغانستان اشاره دارد اما در عمل در برگيرنده چنين امري نيست، اين در حالي است كه طالبان اين امر را به عنوان يكي از شروط مذاكره همه‏جانبه تعيين كرده است. البته اعلام آغاز خروج نيروهاي آمريكايي از سال 2011 مي‏تواند سيگنالي براي شورشيان طالبان باشد.
اين نويسنده آمريكايي افزود: در چنين شرايطي، طرح‏هاي جديد مك‏گاورن و فين‏گلد در نزديك كردن آمريكا، دولت افغانستان و طالبان به فرمولي براي پايان مخاصمه يا حتي همزيستي مسالمت‏آميز حياتي به نظر مي‏رسند. تنها جايگزيني كه در اين ميان وجود خواهد داشت ادامه دادن جنگي طولاني است كه سناريوي آن را نومحافظه‏كاران نوشته‏اند و تريليون‏ها دلار هزينه و جنگ شهري در افغانستان را در پي دارد.
در عين حال به نظر مي‏رسد كه با توجه به حمايت افكار عمومي، كنگره آمريكا توان آن را دارد كه چنين طرحي را به تصويب برساند. با توجه به تجارب گذشته نظير ويتنام، آمريكاي مركزي و عراق، افكار عمومي جامعه آمريكا نسبت به جنگ بدبين است اما هنوز تا آن حد عصباني نيست تا به‏يكباره جنگ را پايان دهد. بيشتر فرو رفتن ايالات متحده در باتلاق افغانستان هر چند مي‏تواند بدبيني افكار عمومي را فزوني دهد اما اين كنگره است كه بايد با مصوبات خويش افكار عمومي را به سوي اقدام سياسي رهنمون شود.
نويسنده كتاب "جنگ‏هاي خياباني " ادامه داد: مشكل اصلي كنگره آن است كه نمي‏تواند با احساسات ضدجنگ مردم آمريكا بطور ريشه‏اي رابطه برقرار كند. ايشان غالبا توان آن را ندارند تا از منابع عظيم خود استفاده كرده و با همكاري رسانه‏ها افكار عمومي را با خود همراه سازند.
شايان ذكر است كه جنگ پنهان سازمان سيا در پاكستان كه با افزايش حملات هواپيماهاي بدون سرنشين همراه بوده است تاكنون هيچ واكنش معني‏داري را در كنگره آمريكا ايجاد نكرده است. دليل اصلي چنين امري آن است كه جز گزارش‏هاي جين ماير  در نيويوركر ، هيچ يك از رسانه‏هاي ديگر آمريكايي در اين خصوص اطلاعات مفيدي به جامعه آمريكا ارائه نكرده‏اند.
هايدن در ادامه نوشت: در چنين شرايطي به راه افتادن يك جنبش صلح قوي مي‏تواند اقدامات فين‏گلد و مك‏گاورن را به پيش رانده و جنگ مخفي پاكستان را پيش از آنكه به جنگي تمام عيار بدل شود، افشا سازد.
اعتراضاتي كه براي ماه مارس در سراسر آمريكا پيش‏بيني شده است، مي‏تواند توجه افكار عمومي را مجددا در بسياري از مناطق به مسئله افغانستان جلب كند اما در سطح ملي، نابودي "اتحاد براي صلح و عدالت " فضايي خالي باقي گذاشته است كه گروه‏هاي كوچك ايدئولوژيك قادر به پر كردن آن نيستند. توزيع شدن نيروي اعتراضي در مسائلي همچون اوراق قرضه وال استريت، لايحه خدمات درماني، اجلاس كپنهاگ و ... امكان هرگونه اتحادي را حول مسئله افغانستان از بين برده است.
وي افزود: به‏رغم اين موانع سازماني، بايد توجه داشت كه ادامه جنگ عواقب جدي سياسي و اخلاقي در برخواهد داشت. بدون اينكه جنبش سازمان‏يافته صلح‏خواهي نقش پر رنگي به عهده گيرد، بسياري از راي دهندگان آمريكايي در انتخابات آتي كنگره و رياست جمهوري منفعل خواهند بود. در حالي كه در انتخابات 2006 و 2008 مسئله صلح در عراق در انتخاب دموكرات‏ها نقش داشت اما دولت اوباما اصلا به جريان صلح‏طلب آمريكا اهميت لازم را نمي‏دهد. در عوض صلح‏طلبان نيز هرگز به سوي سازمان‏دهي و تبديل شدن به يك لابي قدرتمند حركت نكرده‏اند مگر در برهه‏هايي نادر همچون فاصله سال‏هاي 2004 و 2006 كه صلح‌طلبان سعي كردند در مبارزات انتخاباتي كانديداها نقش موثر ايفا كنند.
هايدن در پايان اضافه كرد: به هر حال، همه چيز به آن بستگي دارد كه اوباما و دموكرات‏ها تا چه حد به قول‏هايي كه به مردم آمريكا داده بودند رجعت مي‏كنند. در حال حاضر چنين اميدي وجود ندارد. اوباما و كنگره آمريكا بايد تلاش كنند تا اميدها را زنده كنند.

 

نويسنده آلماني خواستار استعفاي مركل بخاطر اشتباهات در سياست خارجي شد

نويسنده و روزنامه نگار سرشناس آلماني درمراسم معرفي كتاب خود با نام افغانستان، پاكستان وناتو درنقطه عطف، خواستار استعفاي آنگلا مركل صدراعظم آلمان بخاطر اشتباهات فاحش خود در سياست خارجي شد.

به گزارش ايرنا، كريستوف هورستلدرخانه روسيه واقع دربرلين بااشاره به اينكه دردهه‪۸۰در افغانستان به عنوان خبرنگار فعاليت كرده است، افزود:
اشتباهات صدراعظم آلمان در بعد سياست خارجي بالاخص در افغانستان بسيار فاحش و غلط بوده است.

وي همچنين اين سياست‌ها در قبال ايران، كوزوو ، فلسطين و ورشكستگي بانك ها را نيز بسيار اسف بار خواند.

اين نويسنده با متهم كردن صدراعظم آلمان به دنباله روي از آمريكا و سياست هاي جنگ‌طلبانه اين كشورگفت: چنانچه آمريكا از پايگاههاي نيروي هوايي خود در اين كشور براي حملات استفاده كند، آلمان نيز درگير جنگي مي‌شود كه مغاير با قانون اساسي اين كشور است.

وي با اشاره به مخالفت‌هاي مقامات آلمان در گذشته با جنگ گفت: چرا ديگر اين مقامات بالاخص درحزب سوسيال دمكرات‌ها از گزينه جنگ و نظامي انتقاد و با آن مخالفت نمي‌كنند.

اين گزارشگر با اشاره به حمايت بي‌چون و چراي آلمان از اسراييل گفت: سرويس اطلاعاتي آلمان نيز با موساد از طرق مختلف از جمله ارايه پاسپورت آلماني و لجستكي همكاري مي‌كند.

وي مدعي شد كه در يكي از جزوه‌هاي ارتش آلمان يكي از اهداف حضور نيروهاي اين كشور در افغانستان محاصره ايران و جلوگيري از نفوذ چين و روسيه اعلام شده است.

اين نويسنده آلماني بابيان اينكه مطبوعات آمريكا بويژه نيويورك تايمز وواشنگتن پست از اينكه ايران خواسته‌هاي واشنگتن را اجرانمي كند، ناراحت هستند،گفت:آمريكايي‌ها از حمله به ايران مي‌ترسند و ازطريق حمايت از گروههاي مخالف در كردستان،افغانستان وپاكستان سعي مي‌كنند تابه ايران فشار وارد كنند.

وي به كوشش هابراي تشديد تحريم‌ها عليه ايران اشاره كردوگفت: در اين طرح مسدود كردن دارايي‌هاي ايران و ممانعت از فعاليت شركت‌هاي الماني و غربي در ايران پيش بيني شده است اين در حالي است كه شركت‌هاي آلماني بعد از قطع ضمانت‌هاي هرمسي با تهران ، همچنان به تجارت خود با اين كشور در سطح بالا ادامه مي‌دهند.

وي به بي‌توجهي شركت‌ها وتجار آلماني به توصيه‌ها و فشارهاي صدراعظم اين كشور براي كاهش معاملات با ايران اشاره كرد و يادآور شد: قدرت آمريكا به عنوان يك ابرقدرت در حال فروپاشي است.

به گفته هورستل، آمريكايي‌ها به دنبال ممانعت از راه اندازي خط لوله گازي بين ايران وپاكستان و هند هستند و براي همين هم سعي مي‌كنند تا بين كشورهاي چين و ايران هرچ و مرج و اشفتگي ايجاد كند.بويژه درپاكستان مي خواهند با ايجاد هرج و مرج زمينه را براي حضور خود آماده كنند.

 

طالبان افغانستان دیگر تمایلی به همکاری با القاعده ندارد

برخی از مقامات آمریکایی عقیده دارند که بین نیروهای شبه‌نظامی طالبان افغانستان و القاعده شکاف‌های عمیقی بوجود آمده است و آنها دیگر تمایل چندانی برای همکاری با نیروهای القاعده از خود نشان نمی‌دهند.

به گزارش فارس، روزنامه لس‌آنجلس تایمز در گزارشی با اشاره به حملات اخیر ارتش پاکستان به نیروهای شبه‌نظامی در مناطق مرزی این کشور تاکید کرد که این حملات و فشارهای نظامی پاکستان در واقع شکاف‌هایی بین دو گروه شبه‌نظامی القاعده و طالبان ایجاد کرده است.
در ادامه این گزارش تصریح شده است که برخی از مقامات آمریکا بویژه مقامات نظامی این کشور عقیده دارند که با توجه به شواهد و قرائن موجود، اکثر نیروهای شبه نظامی طالبان دیگر تمایل چندانی به همکاری با نیروهای تروریست القاعده علیه نیروهای دولتی از خود نشان نمی‌دهند.
در بخش دیگری از این گزارش آمده است که اگر چه این عقیده در میان تمامی مقامات آمریکایی دیده نمی‌شود اما برخی از آنها تاکید می‌کنند که افزایش فشارهای نظامی ارتش پاکستان در مناطق مرزی این کشور، شبه‌نظامیان افغانی را مجبور کرده است تا دیگر با همپیمانان شبه‌نظامی خود یعنی القاعده همکاری نکنند و از آنها فاصله بگیرند.

 

رييس جديد دفتر نمايندگي سازمان ملل وارد افغانستان شد

رييس جديد دفتر نمايندگي سازمان ملل در افغانستان روز شنبه وارد كابل شد تا اين مسووليت را برعهده بگيرد.

به گزارش خبرگزاري رويترز از كابل، استفان دو ميستورا، ديپلمات ايتاليايي - سوئدي، كه مسووليت مشابهي را در عراق برعهده داشته است، وعده داد به بهبود وضع زندگي مردم عادي افغانستان كمك كند و در عين حال به حق حاكميت دولت اين كشور احترام گذارد.

وي در فرودگاه كابل به خبرنگاران گفت: مردم افغانستان متحمل رنج بسياري شده‌اند و روزهاي دشوراي را پشت سر گذاشته اند.

وي افزود: مردم اين كشور شايسته حمايت بين‌المللي و از همه مهمتر درخور آينده‌اي بهتر هستند و سازمان ملل وظيفه خود را در اين راستا به بهترين نحو انجام مي‌دهد.

دفتر نمايندگي سازمان ملل در كابل سال گذشته شاهد اختلاف شديدي بين كاي ايده، ديپلمات نروژي و رييس سابق اين دفتر با پيتر گالبرايت، معاون آمريكايي وي بود.

گالبرايت، ايده را به تلاش براي پنهان كردن تقلب گسترده در انتخابات رياست جمهوري افغانستان متهم كرد.

ايده، تلاش براي مخفي كاري در اين زمينه را رد كرد و گالبرايت نيز اخراج شد. حامد كرزي، رييس جمهوري افغانستان، در نهايت پيروز اين انتخابات اعلام شد.

 

هند براي حفاظت از اتباع خود؛ 40 كماندو به افغانستان اعزام مي‌كند

منابع رسمي روز شنبه گفتند كه هند تصميم گرفته براي حفاظت از اتباع خود 40 كماندو ديگر به افغانستان اعزام كند.

به گزارش ايسنا، بنا به گفته منابع، اين 40 كماندوي پليس مرزي هند - تبت در مراكز تجمع هندي‌ها و مهمانخانه‌هايي كه اغلب مورد استفاده هندي‌ها است، مستقر مي‌شوند.

اين منابع افزودند: يك تيم از آژانس‌هاي امنيت مركزي هند هم‌چنين به زودي به كابل خواهد رسيد تا اوضاع امنيتي را بررسي كند.

در همين حال طبق گزارش‌هاي رسانه‌اي، هند در حال بازنگري استراتژي حضور در افغانستان بر پايه ارزيابي ارائه شده از سوي شيوشانكار منون، مشاور امنيت ملي هند كه اخيرا به افغانستان سفر كرده، است.

براساس گزارش خبرگزاري شينهوا، هند هم اكنون پس از حملات اخير در كابل، ماموريت پزشكي خود در كابل را به طور موقت تعطيل كرده است.

 

تاراج گنجينه‌هاي فرهنگي افغانستان

به گزارش فارس، شبكه خبري راشا تودي در گزارشي با اشاره موقعيت خاص افغانستان از نظر ميراث پربار فرهنگي و تمدني تصريح كرد كه اما اين كشور جنگ زده، اكنون قرباني سودگراني شده است كه در حال نابود كردن ميراث بر جاي مانده از دوران‌هاي كهن اين كشور هستند.
در ابتداي اين گزارش به حملات پي در پي كشورهاي خارجي به كشور افغانستان در دوران‌هاي گذشته اشاره و تاكيد مي‌شود كه پس از حلمه اسكندر مقدوني به افغانستان كه تقريبا 2 هزار و 500 سال پيش صورت گرفت، اين كشور هميشه مورد هجوم نيروهاي خارجي بوده است كه يكي پس از ديگري به آن حمله كردند و گنجينه‌هاي فرهنگي و تمدني آن را به تاراج بردند.
آنچه در اين گزارش به آن تاكيد فراواني شده، اين است كه تمدن و آثار فرهنگي اين كشور آسيايي در نتيجه تهاجم نظامي خارجي، با آسيب‌هاي جدي روبرو شد و اكنون نيز موزه‌ها و ميراث فرهنگي اين كشور با چنين تهاجمي مواجه است و آثار قديمي و فرهنگي افغانستان توسط دزدان عتيقه و نابودگران ميراث ملي، به خارج از اين كشور منتقل مي‌شوند و به فروش مي‌رسند.
نويسنده اين گزارش تاكيد مي‌كند كه در عصر جديد ابتدا انگليس، سپس شوروي به افغانستان تجاوز كردند و اكنون نيز آمريكا اين كشور را مورد هجوم نظامي خود قرار داده است كه در نتيجه اين تهاجم نظامي، بسياري از آثار تمدني و فرهنگي افغانستان به يغما رفته است و مقادير زيادي از آنها نيز توسط افراد يا گروه‌هاي خاص، مورد چپاول قرار مي‌گيرد.
در ادامه اين گزارش آمده است "احمد جوينده " عضو كميسيون روابط بين‌الملل پارلمان افغانستان در مورد افرادي كه آثار باستاني اين كشور را به سرقت مي‌برند گفت كه تعدادي از نيروهاي نظامي خارجي در زمان شب، شروع به كندن مناطق مختلفي مي‌كنند اما در هشت سال گذشته مقامات افغانستان نتوانسته‌اند حتي يك بار عليه اين اقدامات شبانه و افرادي كه ميراث باستاني افغانستان را به چپاول مي‌برند اقامه دعوي كنند و آنها را بازداشت نمايند.
وي در ادامه با تاكيد بر اين كه حتي يكي از اين افراد، دستگير و زنداني نشده گفت كه تاكنون تحقيقاتي در مورد فعاليت‌هاي اين افراد صورت نگرفته است.
برخي عقيده دارند كه نظاميان خارجي در سرقت و انتقال آثار باستاني افغانستان به خارج از اين كشور نقش مهمي دارند و در سال‌هاي اخير مقادير انبوهي از آثار باستاني را به كشورهاي غربي از جمله انگليس قاچاق كرده‌اند.

 

بيش از سه هزار افغاني در ایران، منتظر اعدام

هیاتی از مجلس نمایندگان افغانستان که اخیراً سفری به ایران داشته، گزارش داده است که بیش از سه هزار افغاني در کشورمان منتظر اعدام اند. 
امان الله پیمان، نائب رئیس مجلس، عبدالستار خواصی، منشی (دبیر) و تاج محمد مجاهد، رئیس کمیسیون مبارزه با مواد مخدر مجلس شامل این هیأت بودند. 
به گزارش بي بي سي،  مجاهد در گزارشی که به مجلس ارائه کرد، گفت: مقامات دادستانی کل ایران این ارقام را ارائه کردند که در ایران
۵۶۳۰ نفر افغان محبوس اند و از میان آنها بیشتر از ۳۰۰۰ نفر بر اساس فیصله نهایی (حکم قطعی) محکوم به اعدام هستند. 
مجاهد گفت بیشتر این افراد در ارتباط با قاچاق مواد مخدر بازداشت و محکوم به اعدام شده اند.
رئیس کمیسیون مبارزه با مواد مخدر افغانستان افزود: تعداد زیادی از این ها با شواهد و مدارک اعتراف کرده اند که افراد عادی و بیچاره هستند و تنها در راه انتقال مواد مخدر استخدام شده بودند. 
مجاهد گفت آنان شامل مردان جوان و افراد مسن و فقیری هستند که برای رفع نیازمندی زندگی عادی خود دست به این کار زده بوده اند.
ایران از راه های عمده قاچاق مواد مخدر به خاورمیانه و اروپا است. بخشی از مواد مخدری که از طریق ایران قاچاق می شود، در کشور مصرف می شود.
یونس قانونی، رئیس مجلس افغانستان در نشست علنی مجلس که حبیب الله غالب، وزیر عدلیه و خلیل فراهی معاون وزارت خارجه این کشور هم حضور داشتند موضوع بازگرداندن این زندانیان به کشور را مطرح کرده است. 
قانونی گفت: وزارت عدلیه ما به هر قیمتی که هست، آمادگی بگیرد، بودجه پیشنهاد کند، در صورتی که این محبوسین منتقل شوند، از آنها حفاظت صورت گیرد."
اما حبیب الله غالب، وزیر عدلیه گفت که وزارت تحت امر او برای نگهداری از این تعداد زندانیان پول، امکانات و جای کافی ندارد.
مسئولیت نگهداری زندانیان در افغانستان به عهده وزارت عدلیه است. 
غالب همچنین افزود که در مورد زندانیانی که محکوم به اعدام شده اند، هنوز هیچ گونه موافقتنامه ای میان افغانستان و ایران به امضا نرسیده است.
از آغاز تهاجم شوروی به افغانستان در سال
۱۳۵۸ ، حدود سه میلیون افغاني به ایران مهاجرت كردند و در حال حاضر هم حدود دو میلیون نفر از آنها در کشورمان حضور دارند.

 

 


Copyright ©ariaye 2002_2010
استفاده از مطالب آريايی با ذکر ماخذ آزاد است

بالا
آرشيف اخبار * صفحة دری * بازگشت